8 Απριλίου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

πολιτική επικαιρότητα 2020

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





3 Απριλίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Η CCBE προειδοποιεί τις ελληνικές αρχές για το δικαίωμα στο άσυλο - Διάβημα της Εναλλακτικής


Ανακοίνωση-διάβημα της "Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής" για το δικαίωμα στο άσυλο, 3/4/2020:

Η CCBE κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το κράτος δικαίου και το δικαίωμα ασύλου στην Ελλάδα – Η άρση της αναστολής αίτησης ασύλου πρέπει να καταλαμβάνει ρητά τους εισελθόντες τον μήνα Μάρτιο του 2020

Το Συμβούλιο των Δικηγορικών Συλλόγων της Ευρώπης (CCBE), του οποίου μέλος ειναι και ο ΔΣΑ, με την από 25/3/2020 επιστολή προς την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάγιεν, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη νομιμότητα της απόφασης αναστολής της αίτησης χορήγησης ασύλου που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α' 45/2020), πλέον κυρωθείσα με νόμο (4681/2020 ΦΕΚ 74/Α/27-3-2020). Αν και η χρονική περίοδος αναστολής έχει λήξει, ως "Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή" είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι οι ελληνικές αρχές αρνούνται – ΚΑΙ μετά τη λήξη της αναστολής – να παραλάβουν αιτήσεις ασύλου από τους εισελθόντες στην ελληνική επικράτεια πολίτες τρίτων χωρών τον μήνα Μάρτιο, οι οποίο κρατούνται σε κλειστά κέντρα προς απέλαση. Η πρακτική αυτή των ελληνικών αρχών παραβιάζει κατάφωρα το δικαίωμα στο άσυλο και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, εκθέτει την ελληνική κυβέρνηση, είναι δε απολύτως αναντίστοιχη με τις δηλώσεις του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Ν. Μηταράκη στη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο (2/4/2020) και στις διαβεβαιώσεις που δόθηκαν από τους Έλληνες Υπουργούς στην αρμόδια Επίτροπο Ίλβα Γιόχανσον. Ως παράταξη, αφενός θα θέσουμε το ζήτημα στον ΔΣΑ αφετέρου θα ενημερώσουμε την CCBE για την πρακτική αυτή.

Αναλυτικά τα αναφερόμενα σχετικά με τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης στην από 25/3/2020 επιστολή της CCBE έχουν ως εξής (ολόκληρη την επιστολή μπορείτε να τη διαβάσετε στα αγγλικά εδώ):

“Φαίνεται μέσα σ' αυτό το πλαίσιο πως οι ελληνικές αρχές έχουν ανακοινώσει αυτό που αποκαλείται “αναστολή” του δικαιώματος για διεθνή προστασία από την Ελλάδα για μια περίοδο ενός μηνός”.... [Η CCBE κρίνει πως] “...η ενέργεια αυτή παραβιάζει καταφανώς την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τους πρόσφυγες, της Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της ΕΕ, καθώς και τις σχετικές προβλέψεις του κοινού Συστήματος Ευρωπαϊκού Ασύλου”... [Η CCBE καλεί την Κομισιόν] “...να έρθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές και να εξασφαλίσει ότι ακόμα και σε έκτακτες καταστάσεις όπως η σημερινή, το κράτος δικαίου θα τυγχάνει εφαρμογής και σεβασμού”.

Περαιτέρω η CCBE “αδράττει την ευκαιρία να επισημάνει τις σοβαρές της ανησυχίες σχετικά με τη συμβατότητα με τους νόμους της ΕΕ ορισμένων από τις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε η Ελλάδα με τον νόμο 4636/2019, που τέθηκε σε ισχύ από 1/1/2020, συμπεριλαμβάνοντας την εισαγωγή των κλειστών κέντρων κράτησης, την επιμήκυνση των περιόδων κράτησης, κανόνες για νέες ασφαλείς χώρες προέλευσης, επιτάχυνση διαδικασιών και απόσυρση κανόνων της αίτησης, περιορισμό χρονικών ορίων για προσφυγές σε δεύτερο βαθμό και την αφαίρεση του ανασταλτικού αποτελέσματος από τις διαδικασίες δευτέρου βαθμού”.

Η ως άνω επιστολή αποτελεί κλιμάκωση των ενεργειών της CCBE σχετικά με τις παράνομες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης, αφού είχε προηγηθεί η οξύτατη ανακοίνωση της 6/3/2020 με την οποία σημειωνόταν (υπάρχει όλη εδώ):

“αν και πρέπει να αναγνωριστεί ότι υπάρχουν πολύ σημαντικές πιέσεις από την παρούσα κρίση στην Ελλάδα και τις ελληνικές αρχές, δεν υπάρχει κανένα δικαίωμα από τη σκοπιά του νόμου της ΕΕ για ένα κράτος μέλος να δράσει αυτόνομα και να αναστείλει τον νόμο της ΕΕ σε αυτό το επίπεδο. Η νομική βάση που προσφέρεται από την ελληνική κυβέρνηση για την αναστολή του νόμου της ΕΕ – Άρθρο 78 (3) Συνθήκη για τη Λειτουργία της ΕΕ – επιτρέπει μόνο στο Συμβούλιο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης να υιοθετήσει επιπλέον μέτρα υπέρ ενός κράτους μέλους. Κανένα μέτρο δεν μπορεί να ληφθεί μονομερώς από ένα κράτος μέλος”.

Επισημαίνουμε τέλος ότι οι πληροφορίες σχετικά με υπό επεξεργασία νομοσχέδιο του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για το δικαίωμα στο άσυλο, για το οποίο θα τοποθετηθούμε όταν δημοσιοποιηθεί, δικαιώνουν τις ανησυχίες της CCBE και κινούνται σε κατεύθυνση περαιτέρω περιστολής του δικαιώματος στο άσυλο.

 
   
   
   
   
25 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δήλωση συνηγόρων συλληφθέντων μελών Επιτροπής Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους σε Τουρκία και Κουρδιστάν


Δήλωση συνηγόρων των 11 συλληφθέντων μελών της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους σε Τουρκία και Κουρδιστάν.

Σήμερα, με απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα αποφασίστηκε η προσωρινή κράτηση, όλων των συλληφθέντων της 19ης Μαρτίου.

Οι κατηγορούμενοι, τουρκικής και κουρδικής καταγωγής, αρνήθηκαν να απολογηθούν, διαμαρτυρόμενοι τόσο για τις συνθήκες κράτησής τους, την αδυναμία επικοινωνίας με τους συνηγόρους, χωρίς στενή ηχητική και οπτική επιτήρηση, και την κακοποίηση τους κατά την μεταφορά τους στα Δικαστήρια κατά παράβαση του Νόμου και των Διεθνών Συμβάσεων.

Έτσι, κατά την μεταγωγή τους ενώπιον του ανακριτή, στις 20/3, οι συλληφθέντες υποχρεώθηκαν να παραμείνουν, επί έξι ώρες, μέσα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο αστυνομικό όχημα, σε κεχωρισμένο ο καθένας χώρο εμβαδού μικρότερου του ενός τ.μ., με ανεπαρκή αερισμό, δεσμευμένοι με χειροπέδες πισθάγκωνα, κατά τρόπο που προκάλεσε σε πολλούς τραυματισμό, αιματώματα, εκτεταμένα οιδήματα, δύσπνοια και συνεχή πόνο, με προκλητική άρνηση των φρουρών τους να χαλαρώσουν την δέσμευση.

Υπό τις συνθήκες αυτές ένας εκ των συλληφθέντων, ηλικίας 67 ετών, έχασε τις αισθήσεις του, οπότε και κλήθηκε διασώστης του ΕΚΑΒ, ο οποίος υποχρεώθηκε να εξετάσει τον άνδρα πεσμένο στον διάδρομο του αστυνομικού οχήματος, και με τις χειροπέδες πισθάγκωνα, υπό την έντονη επιτήρηση των ανδρών της αστυνομικής δύναμης, κατά παράβαση των πρωτοκόλλων και της κείμενης νομοθεσίας. Όλα τα παραπάνω συνιστούν απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων.

Σήμερα και μετά την απόφαση για την προσωρινή τους κράτηση και κατόπιν εισαγγελικής διάταξης, η αστυνομία διένειμε στον τύπο τα πλήρη στοιχεία και τις φωτογραφίες των συλληφθέντων, παρότι η κατηγορία και το περιεχόμενο της δικογραφίας δεν το καθιστούσε αναγκαίο.

Οι συνήγοροι καταγγέλλουμε όλα τα παραπάνω και επισημαίνουμε ότι με την τελευταία αυτή ενέργεια οι ελληνικές αρχές θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των συλληφθέντων, οι οποίοι είναι όλοι πολιτικοί πρόσφυγες είτε αιτούντες πολιτικό άσυλο στη χώρα μας. Η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους προσβάλει ανεπανόρθωτα, θεμελιώδη δικαιώματα τόσο των ίδιων όσο και των οικογενειών τους. Η ενέργεια αυτή, συνιστά παραβίαση του διεθνούς και εσωτερικού προστατευτικού πλαισίου των προσφύγων, τα στοιχεία των οποίων δεν επιτρέπεται να γνωστοποιούνται προς τις αρχές χωρών όπου κινδυνεύουν.

Με την δημοσιοποίηση αυτή, η ελληνική κυβέρνηση δίνει ευθέως τα στοιχεία τους στην Τουρκία, χώρα στην οποία έχουν διωχθεί για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και έχουν υποστεί φυλακίσεις και βασανιστήρια. Επιπρόσθετα, θέτει σε κίνδυνο – τις οικογένειές τους, που παραμένουν στην Τουρκία. Η ενέργεια αυτή αποτελεί καταφωρη παραβίαση διεθνών υποχρεώσεων της χώρας, ιδιαίτερα δε, όταν είναι γνωστό, ότι η Τουρκία είναι υπόλογη για συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για βασανιστήρια και έχει επανειλημμένα καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση του 3 της ΕΣΔΑ.

Αθήνα, 24/03/2020

Οι συνήγοροι υπεράσπισης

Αλεξάνδρα Ζορμπαλά,

Ιωάννα Κούρτοβικ

Δημήτρης Σαραφιανός

Πατρίκιος Πατρικουνάκος.

 
   
   
   
   
25 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει: Άμεσα μέτρα για την υγεία των κρατουμένων και την αποσυμφόρηση των φυλακών


Μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει: Άμεσα μέτρα για την υγεία των κρατουμένων και την αποσυμφόρηση των φυλακών

Δήλωση του Θανάση Καμπαγιάννη, μέλους ΔΣ ΔΣΑ με την Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή (25/3/2020)

Οι συνθήκες συμφόρησης που επικρατούν στα ελληνικά σωφρονιστικά καταστήματα, σε συνδυασμό με την επιδημία του κορονοϊού, διακινδυνεύουν την υγεία και την ασφάλεια των κρατουμένων και των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Το γεγονός αυτό έχουν επισημάνει με ανακοινώσεις τους ομάδες κρατουμένων των φυλακών Κορυδαλλού, ενώ παρόμοιες εκτιμήσεις έχουν κάνει οι συνδικαλιστικοί φορείς των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Σχετικές ανακοινώσεις έχουν ήδη εκδώσει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

Κατόπιν τούτων, και για να σχηματίσουμε εικόνα των καταγγελλομένων, απευθυνθήκαμε στις διευθύνσεις των καταστημάτων Κορυδαλλού (δικαστικές και γυναικείες φυλακές) με αίτημα συνάντησης και ενημέρωσης, με συνοδεία γιατρού. Στις αιτήσεις μας (αρ. πρωτ. 12244/23-3-2020 προς Διευθυντή Φυλακών Κορυδαλλού και αρ. πρωτ. 3787/20-3-2020 προς Διευθύντρια Γυναικείων Φυλακών), η προφορική απάντηση ήταν ότι αυτές προωθήθηκαν στη Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής για τα περαιτέρω. Απάντηση μέχρι και σήμερα δεν έχουμε λάβει.

Οι κρατούμενες/οι επισημαίνουν τις κακές συνθήκες υγιεινής που επικρατούν στα σωφρονιστικά καταστήματα. Ο χώρος που δημιουργήθηκε στην Γ' Πτέρυγα των Γυναικείων Φυλακών για κράτηση/απομόνωση ατόμων με κορονοϊό είναι, σύμφωνα με τις κρατούμενες, παντελώς ακατάλληλος.

Οι συνθήκες συμφόρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων αποτελούν ωρολογιακή βόμβα, που αν σκάσει θα θρηνήσουμε άγνωστο αριθμό θυμάτων. Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οι κρατούμενοι ανέρχονται σήμερα πανελλαδικά σε 11245, όταν οι προβλεπόμενες θέσεις είναι 10055. Σε συγκεκριμένα καταστήματα, η πληρότητα φτάνει μέχρι και το 250%! Στον Κορυδαλλό η πληρότητα βρίσκεται στο 111%, ενώ οι κρατούμενοι καταγγέλλουν ότι σε συγκεκριμένες πτέρυγες (για παράδειγμα στην Πέμπτη Πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού) οι συνθήκες ενόψει και του κορονοϊού είναι απολύτως ακατάλληλες.

Ενόψει της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που διαμορφώνεται, ζητάμε την άμεση λήψη μέτρων, πέραν των όσων έχουν ήδη αναφερθεί στη σύσκεψη της 4/3/2020 στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στην κατεύθυνση της αποσυμφόρησης των φυλακών, με χρήση υπαρχουσών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα, αλλά και με νομοθετική τους επέκταση. Κάθε ημέρα καθυστέρησης μπορεί να κοστίσει ζωές.

Επισημαίνουμε την ανάγκη η Διοίκηση να τηρήσει τις αρχές της διαφάνειας και να απαντήσει θετικά στο αίτημα συνάντησης αντιπροσωπείας μας για επιτόπια ενημέρωση με την παρουσία γιατρών.

-----------------

Επισυνάπτουμε το έγγραφο αίτημα συνάντησης προς τη Διοίκηση των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού (παρόμοια επιστολή εστάλη στον Διευθυντή του καταστήματος Κορυδαλλού):

Αθήνα, 20/3/2020

Προς: κα. Διευθύντρια Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού

Θέμα: Αίτημα συνάντησης με θέμα τον κορονοϊό

Κυρία Διευθύντρια,

Με την ιδιότητά μου ως δικηγόρου και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΦΕΚ ΥΟΔΔ 154/4-3-2020), μου κοινοποιήθηκαν ηλεκτρονικώς και εγγράφως τρεις επιστολές-εκκλήσεις ομάδων κρατουμένων του Σωφρονιστικού Καταστήματος Κορυδαλλού, όσον αφορά τις έκτακτες ανάγκες που δημιουργούνται στο σωφρονιστικό σας κατάστημα μετά το ξέσπασμα της επιδημίας του κορονοϊού.

Επειδή οι συνθήκες κράτησης αποτελούν κορυφαίο ζήτημα, σαφέστατα υπαγόμενο στο άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων, σύμφωνα με το οποίο σκοπός των Δικηγορικών Συλλόγων είναι “η υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία... [η] άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον δικαστηρίων και κάθε αρχής (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι ανεξάρτητες αρχές) για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου που ενδιαφέρει τα μέλη του συλλόγου ή το δικηγορικό σώμα γενικότερα, καθώς και για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος”,

Επειδή θεωρούμε ότι οι κρατούμενοι και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι δικαιούνται και αυτοί πλήρη και αποτελεσματική προστασία από την επιδημία, όπως κάθε πολίτης και κάτοικος της ελληνικής επικράτειας,

Επειδή τυχόν αβλεψία και αδράνεια απέναντι στις νέες ανάγκες που θέτει η επιδημία μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες, είναι δε υπαρκτός ο κίνδυνος να θρηνήσουμε θύματα εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων, κάτι που θα αποτελέσει όνειδος για την ελληνική έννομη τάξη,

Επειδή σκοπεύουμε να προβούμε σε δημόσιες παρεμβάσεις με στόχο την παροχή έκτακτης ενίσχυσης προς τα σωφρονιστικά καταστήματα σε υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό, καθώς και την ανάγκη αποσυμφόρησης των καταστημάτων,

Αιτούμαστε τη συνάντηση μαζί σας ή με εντεταλμένο πρόσωπο που εσείς θα υποδείξετε, προκειμένου να αποκτήσουμε ολοκληρωμένη εικόνα για τα πράγματα, να μην συμβάλουμε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε διαστρέβλωση της κατάστασης που επικρατεί στο σωφρονιστικό κατάστημα και να πληροφορηθούμε υπεύθυνα από εσάς τις ανάγκες των κρατουμένων και των σωφρονιστικών υπαλλήλων.

Ως ημερομηνία συνάντησης προτείνεται η Δευτέρα 23 Μαρτίου και εναλλακτικά η Τρίτη 24 Μαρτίου. Τον υπογράφοντα προτείνεται να συνοδεύει γιατρός δημόσιου νοσοκομείου, με συνδικαλιστική ιδιότητα. Είναι αυτονόητο ότι θα τηρηθούν όλες οι απαραίτητες προφυλάξεις υγιεινής και ασφάλειας.

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με τιμή,

Θανάσης Καμπαγιάννης,

δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΑ με την παράταξη “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”.

 
   
   
   
   
23 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τοποθέτηση Χ. Κουρουνδή για την απαγόρευση κυκλοφορίας και την αντισυνταγματικότητά της


Αναδημοσιεύουμε την τοποθέτηση του συναδέλφου Χαράλαμπου Κουρουνδή, μέλους ΔΣ του ΔΣΘ με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, για την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας, η οποία μας καλύπτει στα νομικά και πολιτικά ζητήματα που θέτει.

Δήλωση για την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας (22/3/2020)

Η επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας που ανακοινώθηκε σήμερα με το διάγγελμα του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στερείται συνταγματικού ερείσματος. Το εν λόγω μέτρο φαίνεται ότι θα εμφανιστεί νομικά ως υλοποίηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που εκδόθηκε για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου όμως αποτελούν ουσιαστικούς νόμους, οι οποίοι δεν είναι δυνατό να παραβιάσουν το Σύνταγμα ανατρέποντας την ιεραρχία των κανόνων δικαίου. Η ελευθερία κίνησης και εγκατάστασης στην ελληνική επικράτεια, δηλαδή η λεγόμενη stricto sensu προσωπική ελευθερία, κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος. Ως τέτοια, πρόκειται για μια ελευθερία που δεν είναι δυνατό να ανασταλεί ούτε κατά την κήρυξη πολιορκίας σύμφωνα με το άρθρο 48 του Συντάγματος, η οποία βέβαια προβλέπεται ούτως ή άλλως με την κήρυξή της από τη Βουλή μόνο σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης ή εκδήλωσης ένοπλου κινήματος για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εάν είχε κηρυχθεί κατάσταση πολιορκίας θα αιρόταν απλώς η απαγόρευση λήψης ατομικών διοικητικών μέτρων περιορισμού της εν λόγω ελευθερίας με βάση το άρθρο 5 παρ. 4. Στο διάγγελμά του, ο πρωθυπουργός αιτιολόγησε το μέτρο με βάση την ανάγκη κρατικής παρέμβασης «όταν η άσκηση της ατομικής ελευθερίας υπερβαίνει τον συνταγματικό της σκοπό και απειλεί την κοινωνία». Η άποψη αυτή δεν ανταποκρίνεται στις συνταγματικές προβλέψεις, καθώς η συγκεκριμένη ελευθερία δεν έχει ορισμένο συνταγματικό σκοπό όπως άλλα συνταγματικά δικαιώματα, πχ το δικαίωμα της απεργίας. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε ο Κ. Μητσοτάκης παραπέμπει στην καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, η οποία όμως δεν μπορεί σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα να επιβάλλεται μέσω μιας προληπτικής συνολικής απαγόρευσης οποιουδήποτε δικαιώματος.

Σημαίνουν όλα αυτά ότι η ελευθερία κίνησης είναι απεριόριστη; Όχι βέβαια, όπως και κανένα από τα συνταγματικά αναγνωρισμένα δικαιώματα. Οι περιορισμοί τους όμως οφείλουν να μην πλήττουν τον πυρήνα τους. Και τούτο ακριβώς είναι που συμβαίνει στην περίπτωσή μας: ενώ η ελευθερία ήταν ο κανόνας και ο περιορισμός η εξαίρεση, πλέον η ελευθερία γίνεται η εξαίρεση και ο περιορισμός ο κανόνας. Επιπλέον, μέσω της καθολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας θίγονται βεβαίως και άλλα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, όπως η συνδικαλιστική ελευθερία, η ελευθερία της συνάθροισης (που μπορεί να περιοριστεί με συνταγματικά θεμιτό τρόπο με βάση τις προβλέψεις του άρθρου 11 παρ. 2) και πολλά άλλα των οποίων η άσκηση προϋποθέτει την κυκλοφορία των ανθρώπων. Σημειωτέον μάλιστα ότι το άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος ανήκει στον σκληρό πυρήνα των μη αναθεωρήσιμων διατάξεων με βάση το άρθρο 110 του Συντάγματος.

Όλα αυτά ίσως φαίνονται υπερβολικά τυπολατρικά και τετριμμένα απέναντι σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση φονικής πανδημίας. Ίσως αυτό ήθελε να υπογραμμίσει ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνοντας σχεδόν αυτολεξεί τη διατύπωση του κοινωνικού δικαιώματος στην υγεία («το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών», αρ. 21 παρ. 3 του Συντάγματος). Όμως η επίκληση ενός συνταγματικού δικαιώματος δεν αρκεί για να θίξει τον πυρήνα ενός άλλου. Από την άλλη πλευρά, η επίκληση καθ’ εαυτή είναι σημαντική στο επίπεδο της ουσιαστικής νομιμοποίησης αυτού του τόσο δραστικού μέτρου. Σ’ αυτό το σημείο, η επιλογή του Κ. Μητσοτάκη όχι απλώς δεν καλύπτεται αλλά φαίνεται ακόμα πιο έωλη, καθώς οι κυβερνητικές επιλογές ως τώρα δεν δικαιολογούν ένα μέτρο τόσο «ριζοσπαστικό». Εάν είναι πρόσφορο, κατάλληλο και αναγκαίο μέτρο για την καταπολέμηση της πανδημίας η καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας, τότε πώς την ίδια στιγμή η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στην επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, στη διαμόρφωση επιπλέον κλινών ΜΕΘ και σε άμεσες μαζικές προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού, σε μέτρα δηλαδή που αφορούν άμεσα τη μάχη κατά του κορωνοϊού; Οι πολίτες καλούνται να παραμείνουν στο σπίτι υποχρεωτικά, αλλά δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για την αναστολή των λογαριασμών τηλεφώνου, ρεύματος και νερού ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς οι οικονομικά ασθενέστεροι. Επιπλέον, δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για χώρους όπου δεκάδες και εκατοντάδες άνθρωποι στοιβάζονται χωρίς κανένα μέτρο, όπως τα camps των προσφύγων ή οι φυλακές.

Με αυτά τα δεδομένα, η επιβολή συνολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας εκτός από συνταγματικής νομιμότητας στερείται και ουσιαστικής νομιμοποίησης. Όλα τα παραπάνω δεν αναιρούν προφανώς την αναγκαιότητα περιορισμού των μετακινήσεών μας ώστε να καθυστερήσουμε τη διασπορά του ιού. Όμως αυτό, όπως αναφέρθηκε και στο πρωθυπουργικό διάγγελμα, «τηρείται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών». Αυτή η συντριπτική πλειοψηφία έχει κάθε δικαίωμα λοιπόν, να ζητά από τον πρωθυπουργό δραστικά μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας και να αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη τον αντισυνταγματικό περιορισμό των δικαιωμάτων της.

Με αίσθημα ευθύνης,

Χαράλαμπος Κουρουνδής, Διδάκτορας Νομικής ΑΠΘ, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της Επιτροπής δημοκρατικών θεσμών και λειτουργίας του πολιτεύματος ΔΣΘ

Ξανά για την απαγόρευση κυκλοφορίας και τη συνταγματικότητά της (23/2/2020)

Η Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε από τους υπουργούς Προστασίας του πολίτη, Υγείας και Εσωτερικών (ΦΕΚ 986, τ. Β΄) επιβεβαιώνει την χθεσινή μου δήλωση αναφορικά με την έλλειψη συνταγματικού ερείσματος του μέτρου. Ειδικότερα, η Υπουργική απόφαση αναφέρει «το άρθρο 5 του Συντάγματος, ιδίως δε την ερμηνευτική δήλωση αυτού». Η εν λόγω ερμηνευτική δήλωση εξαιρεί από την απαγόρευση ατομικών διοικητικών μέτρων της παραγράφου 4 τη «λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει». Η λήψη τέτοιων μέτρων συνίσταται - όπως γράφει ο καθηγητής Π. Δαγτόγλου (Ατομικά δικαιώματα, δ΄ εκδ., 2012, σελ. 293) και έχει επισημάνει ο Alex Kessopoulos - σε περιορισμούς στην ελευθερία κίνησης προσώπων για τα οποία υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πάσχουν από λοιμώδη ή μεταδοτική ασθένεια. Δεν είναι δυνατό να υπαχθεί σε αυτήν την περίπτωση ο γενικός περιορισμός της κυκλοφορίας – δεν είναι ατομικό διοικητικό μέτρο. Ο γενικός περιορισμός αφορά την ελευθερία κίνησης της παρ. 3 για την οποία ο Δαγτόγλου (ό.π., σελ. 296) γράφει κατηγορηματικά ότι «από την ίδια την έννοια της ελευθερίας προκύπτει ότι η άσκησή της δεν εξαρτάται από κρατική άδεια. Το ίδιο ισχύει και για την κίνηση ή εγκατάσταση προσώπου εντός της χώρας. Αντισυνταγματική θα ήταν και η επιβολή υποχρεώσεως δηλώσεως (αναγγελίας, γνωστοποιήσεως) κάθε κινήσεως, γιατί θα κατέληγε στην πράξη σε τέτοια συρρίκνωση και εξασθένηση του δικαιώματος, ώστε θα έθιγε τον ίδιο τον πυρήνα μιας ελευθερίας που το Σύνταγμα διακηρύσσει ως απαραβίαστη».

Εξίσου κατηγορηματικός ήταν και ο κορυφαίος έλληνας συνταγματολόγος της μεταπολεμικής περιόδου Αριστόβουλος Μάνεσης (Ατομικές ελευθερίες, δ’ εκδ. 1982, σελ. 134), όταν έγραφε ότι «η εν γένει διακίνηση και κυκλοφορία στο εσωτερικό της χώρας μπορεί να ρυθμισθεί ή και περιορισθεί με νόμο ή βάσει νόμου. Βασικά όμως είναι ελεύθερη: δεν υπόκειται σε απαγορεύσεις ούτε εξαρτάται από σχετική άδεια ούτε απαιτείται, έστω, υποβολή σχετικής δήλωσης (γνωστοποίησης) προς τις αρχές εκ μέρους πολιτών […] τέτοιοι έντονοι και εκτεταμένοι περιορισμοί αναιρούν την ουσία του συγκεκριμένου ατομικού δικαιώματος και αντιβαίνουν προς το άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος». Αντίστοιχη είναι η άποψη και του καθηγητή Χρυσόγονου (Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, γ΄ εκδ. 2006, σελ. 218) που προσδιορίζει τα ατομικά διοικητικά μέτρα ως έκδοση ατομικών πράξεων περιοριστικών της ελευθερίας κίνησης και υπογραμμίζει ότι «ο νομοθέτης οφείλει να ορίσει ο ίδιος κατά τρόπο γενικό αλλά ορισμένο, σαφή και αντικειμενικό τις προϋποθέσεις, έτσι ώστε η έκδοση των οικείων ατομικών πράξεων επιβολής του περιοριστικού μέτρου να γίνεταιο από το διοικητικό όργανο κατά δέσμια αρμοδιότητα και μετά από πλή διαπίστωση της συνδρομής τους». Με απλά λόγια, τα ατομικά διοικητικά μέτρα δεν είναι δυνατό να εξισωθούν με έναν γενικό και καθολικό περιορισμό που αφορά όλους τους ανθρώπους σε όλη την επικράτεια.

Οι παραπάνω τοποθετήσεις της συνταγματικής επιστήμης έχουν το πλεονέκτημα να μην είναι δυνατό να χαρακτηριστούν «ύποπτες» για φιλοκυβερνητική ή αντικυβερνητική μεροληψία αφού διατυπώθηκαν σε ανύποπτο χρόνο. Περαιτέρω, και τούτο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, ο γενικός περιορισμός της κυκλοφορίας αναστέλλει στην πράξη και άλλα συνταγματικά δικαιώματα. Παράδειγμα: στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε λειτουργία θα μπορέσει να εισέλθει ένας συνδικαλιστής που θα τον καλέσει εργαζόμενος του χώρου για να καταγγείλει την παραβίαση των υγειονομικών μέτρων ή όποια άλλη εργοδοτική αυθαιρεσία; Πώς θα μετακινηθεί μέχρι εκεί εφόσον δεν υπάρχει το αντίστοιχο «κουτάκι»;

Έχει διατυπωθεί επίσης η άποψη ότι το κρίσιμο στην περίπτωση αυτής της απαγόρευσης κυκλοφορίας είναι ο έλεγχός της σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Σ’ αυτό το επίπεδο, θα συμφωνήσω με την καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Λίνα Παπαδοπούλου: η καταλληλότητα του συγκεκριμένου μέτρου είναι μάλλον μηδενική. Το αστείο (αν δεν ζούσαμε τόσο κρίσιμες στιγμές) θέαμα αστυνομικών να βάζουν ανθρώπους που έβγαζαν βόλτα το σκύλο τους να υπογράφουν επί τόπου υπεύθυνες δηλώσεις δεν έχει καμία σχέση με την αντιμετώπιση της πανδημίας. Προκαλεί ένα γραφειοκρατικό αλαλούμ, ταλαιπωρεί την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που, όπως τόνισε ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, δεν προβαίνουν σε άσκοπες μετακινήσεις και δεν θίγει τους ασυνειδήτους αφού τους βάζει απλώς στον κόπο να υπογράψουν μια υπεύθυνη δήλωση ότι πηγαίνουν βόλτα. Το δημόσιο που χρειάζεται ενίσχυση αυτή τη στιγμή είναι το σύστημα υγείας, με περισσότερους γιατρούς, νοσηλευτές, υγειονομικό υλικό, όχι η Αστυνομία. Όσοι και όσες αποφεύγουμε τις άσκοπες μετακινήσεις θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για να προστατεύσουμε την υγεία μας, την υγεία των αγαπημένων μας προσώπων και όλων των συνανθρώπων μας. Όπως θα συνεχίσουμε και να διεκδικούμε από το κράτος και την κυβέρνηση να μετράνε περισσότερους αναπνευστήρες και μάσκες, όχι υπεύθυνες δηλώσεις.

Χ. Κουρουνδής.

 
   
   
   
   
23 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης για την «αντιμετώπιση του κορονοϊού»: 8σέλιδος οδηγός της Εναλλακτικής


Τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης για την «αντιμετώπιση του κορονοϊού»

Ο δικηγόρος Παναγιώτης Κολοβός, μέλος της Εναλλακτικής Παρέμβασης-Δικηγορικής Ανατροπής, ξεκλειδώνει μία πρός μία τις αλλαγές που νομοθετεί η κυβέρνηση σε βάρος των εργατικών κατακτήσεων εν μέσω κορονοϊού.

Με τις ως τώρα νομοθετικές ρυθμίσεις της, η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε ξεκάθαρο ότι το βάρος της νέας κρίσης που βρίσκεται σε εξέλιξη με αφορμή την πανδημία, καλούνται να πληρώσουν πρώτα και κύρια για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι. Μια σειρά δικαιώματα των εργαζόμενων τίθενται ουσιαστικά σε αναστολή, ενώ την ίδια στιγμή κάνει τα στραβά μάτια αλλά και ενθαρρύνει ουσιαστικά την πανδημία εργοδοτικής αυθαιρεσίας που εξελίσσεται παράλληλα. Ταυτόχρονα κάνει μια σειρά άμεσα και έμμεσα δώρα και ελαφρύνσεις στην εργοδοσία, ενώ πετάει ψίχουλα σε εργαζόμενους, ανέργους και αυτοαπασχολούμενους. Συγκεκριμένα από το συνολικό πακέτο μέτρων 22 δις ευρώ για την αντιμετώπιση της κρίσης, προορίζει μόλις τα 2 δις ευρώ για έκτακτη ενίσχυση συνολικά σε εργαζόμενους, ανέργους, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι πρόκειται να στερηθούν κάθε εισόδημα, για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.

Στο κείμενο που ακολουθεί, εξετάζουμε τις νομοθετικές αλλαγές στις οποίες προέβη η κυβέρνηση ανά θεματική και συγκεκριμένα:

1- 2: Ωράριο, υπερωριακή εργασία

3: Εργασία εξ αποστάσεως

4-5: Άδειες

6-7. Αναστολή συμβάσεων εργασίας.

8-10: Ρήτρα μη απόλυσης, απαγόρευση απολύσεων

11: Μετατροπή σύμβασης εργασίας (μερική, εκ περιτροπής)

12: Προσωπικό ασφαλείας

13: Μεταφορά εργαζόμενων σε ομίλους επιχείρησης

14: Ωράριο εμπορικών καταστημάτων

15: Δώρο Πάσχα

16: Απεργία, πολιτική επιστράτευση

17: Ελεγκτικοί μηχανισμοί

Τα αντεργατικά μέτρα που περιλαμβάνονται στις ως τώρα ρυθμίσεις έχουν ως εξής:

1. Στην από 11.03.2020 ΠΝΠ αναστέλλεται ως τις 10.04.2020 η υποχρέωση του εργοδότη να υποβάλλει στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου ή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας πριν παρασχεθεί η εργασία αυτή. Την σχετική δήλωση θα την κάνει εκ των υστέρων (εντός του πρώτου δεκαήμερου του επόμενου μήνα). Έτσι, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Εργασίας «παρέχεται η δυνατότητα στους εργοδότες να οργανώνουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά το χρόνο εργασίας στις επιχειρήσεις τους, προκειμένου να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες συνθήκες που θέτει το φαινόμενο της διάδοσης του κορονοϊού και στη χώρα μας».

2. Επίσης με την από 14.03.2020 ΠΝΠ προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπερωριακής εργασίας πέραν των νόμιμων ορίων χωρίς προηγούμενη άδεια του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και η δυνατότητα λειτουργίας συγκεκριμένων επιχειρήσεων και την Κυριακή.

Είναι προφανές ότι τα δύο αυτά μέτρα, σε συνδυασμό, από τη μία με το ουσιαστικό «κατέβασμα ρολών» των επιθεωρήσεων εργασίας και τον περιορισμό των ελέγχων και από την άλλη με την πίεση που ασκείται, από την γενικότερη κατάσταση, στους εργαζόμενους να αποδεχτούν αδιαμαρτύρητα την εργοδοτική αυθαιρεσία προκειμένου να μην χάσουν την εργασία τους, οδηγεί ουσιαστικά στο ανεξέλεγκτο ξεχείλωμα του ωραρίου των εργαζομένων και στην αδυναμία άσκησης κάθε ελέγχου από την πλευρά των αρμόδιων αρχών. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στους εργοδότες να «βγάλουν τα σπασμένα» από την απλήρωτη εργασία.

3. Επίσης με την από 11.03.2020 ΠΝΠ δίνεται η δυνατότητα στον εργοδότη να καθορίζει μονομερώς ότι η εργασία θα παρέχεται εξ αποστάσεως, μέχρι την 10.04.2020, ενώ και πάλι προβλέπεται η δυνατότητα παράτασης εφαρμογής του μέτρου αυτού. Μέχρι την έκδοση της ΠΝΠ της 11.03.2020, η τηλεργασία είχε οικειοθελή χαρακτήρα, αποτελούσε δηλαδή προϊόν συμφωνίας εργοδότη-εργαζομένου, σύμφωνα με το προσάρτημα στην ΕΓΣΣΕ 2006-2007 και το Ν. 2639/1998. Στο νόμο μάλιστα προβλέπεται η δυνατότητα να μετατραπεί η σύμβαση εργασίας σε σύμβαση τηλεργασίας, κατόπιν συμφωνίας, καθώς και η ύπαρξη δοκιμαστικής περιόδου 3 μηνών εντός της οποίας οποιοδήποτε μέρος μπορεί να υπαναχωρήσει και να επιστρέψει ο εργαζόμενος στην κανονική του εργασία. Με την νέα ρύθμιση, το μέτρο μπορεί να επιβληθεί μονομερώς από τον εργοδότη.

Το μέτρο αυτό, σε συνδυασμό με τα προηγούμενα, είναι προφανές ότι μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη παραβίαση του ωραρίου εργασίας, καθώς ο έλεγχος στο ωράριο εργασίας των εργαζόμενων από το σπίτι είναι ούτως ή άλλως ουσιαστικά αδύνατος, χωρίς να προηγηθεί συγκεκριμένη καταγγελία, ενώ με τα νέα μέτρα ο εργοδότης θα μπορεί ουσιαστικά να καλυφθεί ακόμη και σε περίπτωση καταγγελίας, αναγγέλοντας τις «τροποποιήσεις» μεταγενέστερα. Την ίδια στιγμή βέβαια, δίνεται αυτή η δυνατότητα στον εργοδότη, χωρίς να εξασφαλίζεται ταυτόχρονα από την νομοθετική ρύθμιση, ούτε ότι ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να παρέχει στον εργαζόμενο τον αναγκαίο υλικοτεχνικό εξοπλισμό για τον σκοπό αυτό, ή να τον αποζημιώνει για την χρήση δικού του εξοπλισμού, ούτε πολύ περισσότερο η προστασία των προσωπικών δεδομένων του εργαζόμενου που πρόκειται να εργαστεί με τον τρόπο αυτό και που γίνεται εξαιρετικά ευάλωτος στις συνθήκες αυτές.

4. Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 11.03.2020, θεσπίζεται η δυνατότητα των εργαζομένων οι οποίοι έχουν παιδιά που είναι εγγεγραμμένα σε διάφορες εκπαιδευτικές βαθμίδες να ζητούν άδεια για την φροντίδα των τέκνων, κατά το διάστημα αναστολής λειτουργίας των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να πάρει την άδεια ειδικού σκοπού (για το διάστημα του μήνα 11-3-2020 έως 10-4-2020) τουλάχιστον τριών (3) ημερών, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνει χρήση μιας (1) ημέρας από την κανονική του άδεια για κάθε τρεις (3) ημέρες της άδειας ειδικού σκοπού, στο πλαίσιο της τριμερούς συμμετοχής στο έκτακτο και προσωρινό αυτό μέτρο. Δηλαδή δεν μπορεί να ζητηθεί μόνο η τριήμερη άδεια χωρίς και μία τέταρτη μέρα (η οποία αφαιρείται από την κανονική άδεια). Το απαράδεκτο αυτό μέτρο, υποχρεώνει τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος της ετήσια άδειας αναψυχής τους, η οποία προορίζεται για έναν συγκεκριμένο σκοπό και είναι επιλογή τους πότε θα την χρησιμοποιήσουν, για να την χρησιμοποιήσουν για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό, για μια συνθήκη για την οποία δεν ευθύνονται με κανέναν τρόπο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί από πλευρά δημοσίου συμφέροντος, αυτή την ρύθμιση, είναι απλά ένα ακόμη δωράκι στους εργοδότες για να περιοριστεί η απώλεια επιπλέον χρόνου εργασίας, με το βάρος φυσικά να πέφτει στον εργαζόμενο.

5. Απουσία κάθε πρόβλεψης για ειδική αναρρωτική άδεια για εργαζόμενους που θα νοσήσουν από τον συγκεκριμένο ιό. Ενώ λαμβάνονται μία σειρά μέτρα που θα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και στην καθημερινότητα των ανθρώπων, προκειμένου να περιοριστεί η μετάδοση της νόσου, δεν υπάρχει μία πρόβλεψη για ειδική αναρρωτική άδεια που θα χορηγείται σε όσους εργαζόμενους νοσήσουν και πρέπει να απέχουν από την εργασία τους για αυτό τον λόγο, αλλά θα αναγκαστούν να κάνουν χρήση της γενικής αναρρωτικής άδειας. Δεν υπάρχει καν η πρόβλεψη να μην περικοπεί η αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών1 που δικαιούνται όσοι εργαζόμενοι τύχει να νοσήσουν και από άλλη ασθένεια εκτός από την συγκεκριμένη πανδημία. Οι εργαζόμενοι που θα νοσήσουν λοιπόν, αναλαμβάνουν όλο το βάρος αναλώνοντας την γενική αναρρωτική τους άδεια, ενώ σε περίπτωση που θα τύχει να νοσήσουν από κάτι άλλο, ή έχουν ήδη κάνει χρήση της αναρρωτικής άδειας μετ’ αποδοχών που δικαιούνται , θα αναγκαστούν να στερηθούν τις αποδοχές τους. Επίσης, Την ίδια στιγμή που ο ΕΟΔΥ αναφέρει πως εργαζόμενοι με συμπτώματα πρέπει να κάτσουν σπίτι, χωρίς να προχωρούν παράλληλα σε τεστ για τον κορονοϊό, (λόγω της αδυναμίας του συστήματος υγείας να τα παρέχει) οι εργοδότες ζητούν ιατρική βεβαίωση, σύμφωνα με τον νόμο. Όλοι οι εργαζόμενοι που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ή που είναι μεν σε καραντίνα λόγω στενής επαφής με κρούσμα αλλά δεν επιτρέπεται από τους ειδικούς να κάνουν το τεστ, βρίσκονται απροστάτευτοι. Τα μέτρα που ανακοινώνουν οι ειδικοί μπλοκάρουν πάνω στις απαιτήσεις της εργοδοσίας ή βρίσκουν εμπόδιο σε άλλους νόμους που προϋπάρχουν και βρίσκονται πάνω από τις συστάσεις του ΕΟΔΥ.

6. Το σημαντικότερο βέβαια πλήγμα στους εργαζόμενους, αυτές τις μέρες ήταν η (προσωρινη ; ) μετατροπή τους σε επιδοτούμενους ανέργους, με την αναστολή των συμβάσεων εργασίας από την κυβέρνηση, για όλους τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που ανεστάλη η λειτουργία τους με εντολή της κυβέρνησης, αδιακρίτως του μεγέθους της επιχείρησης, της κερδοφορίας της, ή οποιουδήποτε άλλου κριτηρίου. Αρχικά δεν είχε γίνει καμία απολύτως πρόβλεψη για το τι θα γίνει με τις αποδοχές των εργαζόμενων των επιχειρήσεων που ανεστάλη η λειτουργία τους, με τις Υπουργικές Αποφάσεις. Βεβαίως, με την μη πρόβλεψη κάποιου συγκεκριμένου μέτρου, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, οι εργοδότες θα απαλλάσσονταν από την υποχρέωση καταβολής μισθού (και ασφαλιστικών εισφορών), λόγω της αδυναμίας τους να αποδεχτούν την εργασία των μισθωτών, για λόγο ανωτέρας βίας, (από τον συνδυασμό των άρθρων 656 και 380 ΑΚ) όπως είναι η αναστολή λειτουργίας με εντολή κρατικής αρχής. Ο μόνος τρόπος να συμβεί το αντίθετο, να διατηρηθεί δηλαδή η υποχρέωση καταβολής μισθού, θα ήταν με ρητή νομοθετική ρύθμιση, κάτι που έπρεπε να γίνει, τουλάχιστον για τις μεγάλες και κερδοφόρες επιχειρήσεις, αφού ο εργαζόμενος, όπως δεν είναι συμμέτοχος στα κέρδη των καλών εποχών, έτσι δεν είναι λογικό να φέρει τον κίνδυνο στις δύσκολες εποχές. Ωστόσο η κυβέρνηση, όπως ήταν βέβαια αναμενόμενο, όχι απλά δεν προέβη σε τέτοια ρύθμιση, αλλά ουσιαστικά νομοθέτησε την αναστολή των σχέσεων εργασίας, χωρίς να αναλάβει να αποζημιώσει τους εργαζόμενους που θα χάσουν τις αποδοχές τους, στο ακέραιο, αλλά μόνο με το βοήθημα των 800 ευρώ για το διάστημα από 15/3-30/4, δηλαδή για ενάμιση μήνα. Σε μία μέρα, λοιπόν, η κυβέρνηση ισοπέδωσε τις αποδοχές πάνω από μισού εκατομμυρίου εργαζόμενων κάτω από τον κατώτατο μισθό των 650 ευρώ, στο ποσό ενός υποκατώτατου μισθού περίπου 500 ευρώ. Βεβαίως, αυτή η κυβερνητική απόφαση που προβλήθηκε και διαφημίστηκε ως δίχτυ προστασίας των μισθωτών, αποτελεί στην πραγματικότητα υποχρέωση του κράτους, αφού προβλέπεται από νόμο περί αποζημιώσεων του ΟΑΕΔ, (Ν. 1172/1981- αρ. 4: «1. Η διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 27 του ν.δ. 2961/1954, όπως ισχύει, εφαρμόζεται και σε περίπτωση αναστολής της σύμβασης εργασίας, λόγω ολικής ή μερικής διακοπής της λειτουργίας της εκμετάλλευσης εξαιτίας εμπρησμού, πυρκαϊάς, σεισμού ή άλλου περιστατικού ανώτερης βίας. Στις περιπτώσεις αυτές είναι επίσης δυνατό να χορηγείται με απόφαση του Υπουργού εργασίας, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ., σε ανέργους και ομοειδείς κατηγορίες ασφαλισμένων έκτακτη οικονομική ενίσχυση μέχρι σαράντα πέντε βασικά ημερήσια επιδόματα ανεργίας κατ` ημερολογιακό έτος"), συνεπώς η μόνη φιλεργατική πρόβλεψη της κυβέρνησης αφορά το πενιχρό ποσό επιπλέον του επιδόματος ανεργίας. Μάλιστα, δεν προέβλεψε καν (έστω για τα μάτια του κόσμου) την δυνατότητα παροχής του επιδόματος αυτού αντί για τους μισθωτούς, στις επιχειρήσεις που τυχόν θα θελήσουν να διατηρήσουν ενεργή την σύμβαση εργασίας, καταβάλλοντας τον μισθό και τις ασφαλιστικές εισφορές, όπως προβλέπεται με την δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου του Ν. 1172/1981, προτρέποντας τις επιχειρήσεις να το πράξουν.

7. Πηγαίνοντας ακόμα πιο μακριά, η κυβέρνηση έδωσε την δυνατότητα αναστολής των συμβάσεων εργασίας, εκτός από τις επιχειρήσεις που ανεστάλη η λειτουργία τους και σε όσες επιχειρήσεις-εργοδότες «πλήττονται σημαντικά από τις συνέπειες του φαινομένου του κορονοϊού». Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΠΝΠ της 22.03.2020 «για να προσαρμοστούν οι λειτουργικές ανάγκες τους στο δυσμενές περιβάλλον που δημιουργείται ένεκα του φαινομένου, θα μπορούν με απόφασή τους, να θέσουν μέρος ή όλο το προσωπικό τους σε καθεστώς αναστολής της σύμβασης εργασίας. Οι επιχειρήσεις-εργοδότες που πλήττονται, καθορίζονται από το Υπουργείο Οικονομικών και ορίζονται βάσει Κωδικού Αριθμού Δραστηριότητας (ΚΑΔ)». Δίνεται δηλαδή, η δυνατότητα στους εργοδότες να αναστείλουν μονομερώς τις συμβάσεις εργασίας μέρους ή όλου του προσωπικού τους, χωρίς μάλιστα να ορίζεται το ποσοστό μείωσης του κύκλου εργασιών τους ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο για να κριθεί το πόσο πλήττονται από τις συνθήκες, αλλά με μόνο κριτήριο, να περιλαμβάνονται στους ΚΑΔ που ανακοίνωσε το Υπουργείο Οικονομικών. Με το πρωτοφανές αυτό μέτρο, αφού μέχρι σήμερα αναστολή σύμβασης εργασίας μπορούσε να γίνει είτε εκ του νόμου για συγκεκριμένες περιπτώσεις (πχ στράτευση μισθωτού) είτε με κοινή συμφωνία των μερών, δίνεται η δυνατότητα σε αόριστο αριθμό εργοδοτών να απαλλαγούν από το μισθολογικό κόστος του προσωπικού τους και να τους μετατρέψουν σε «επιδοματούχους», με μοναδική προϋπόθεση «να διατηρήσουν τον ίδιο αριθμό θέσεων εργασίας για χρονικό διάστημα ίσο με εκείνο της αναστολής». Αυτή η διάταξη βέβαια, αφήνει ανοιχτό το παράθυρο για απολύσεις, αμέσως μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος αυτού. Επίσης δεν διασφαλίζει τους εργαζόμενους στους υπόλοιπους όρους εργασίας, καθώς μοναδική υποχρέωση των επιχειρήσεων είναι, μετά την εφαρμογή της αναστολής και για ισόχρονο διάστημα, να έχουν τον ίδιο αριθμό εργαζομένων. Όχι απαραίτητα τους ίδιους εργαζόμενους, ούτε με τις ίδιες εργασιακές σχέσεις. Ουσιαστικά η συγκεκριμένη Π.Ν.Π. έδωσε την δυνατότητα για συγκεκαλυμμένες μαζικές απολύσεις με την προκάλυψη της αναστολής των συμβάσεων.

8. Η απόλυτη ανεπάρκεια της ρήτρας μη απόλυσης, που συνδέεται με τις διευκολύνσεις που θα δοθούν στις επιχειρήσεις, (πακέτα ρευστότητας και αναστολής φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων) είναι προφανέστατη, αφού δεν διασφαλίζει μεγάλες κατηγορίες εργαζόμενων, που εργάζονται με υποτιθέμενες σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που θα λήξουν, ή τυχόν θα πιεστούν να υπογράψουν οικειοθελή αποχώρηση. Αφήνει λοιπόν το περιθώριο στους εργοδότες να αξιοποιούν κάθε έμμεσο και πλάγιο τρόπο για να μειώσουν προσωπικό, χωρίς αυτό να εμφανιστεί τυπικά ως απόλυση. Πραγματική προστασία θα μπορούσε να δοθεί μόνο με μια ρήτρα, μη αρνητικής μεταβολής του προσωπικού της επιχείρησης με οποιονδήποτε τρόπο.

9. Την 18.03.2020 ανακοινώθηκε η απαγόρευση των απολύσεων σε όσες επιχειρήσεις υποχρεούνται να αναστείλουν την λειτουργία τους, ενώ σε περίπτωση που γίνουν απολύσεις, αυτές θα θεωρούνται άκυρες (Η διάταξη περιλήφθηκε στην ΠΝΠ της 20.03.2020). Βέβαια, σύμφωνα με τα στοιχεία του «ΕΡΓΑΝΗ» που δημοσιεύτηκαν, μέχρι να ανακοινωθεί το συγκεκριμένο μέτρο, είχαν γίνει μέσα στον Μάρτιο πάνω από 40.000 απολύσεις, χωρίς να υπολογίζονται οι εξαναγκασμένες παραιτήσεις. Για όλους αυτούς τους απολυμένους εργαζόμενους, δεν προβλέφθηκε καμία άλλη προστασία, πέραν της ένταξης τους στους δικαιούχους του επιδόματος των 800 ευρώ. Το στοιχείο αυτό δείχνει την απόλυτη ανεπάρκεια της απαγόρευσης των απολύσεων. Αυτό που θα έπρεπε να γίνει είναι η επέκταση του μέτρου αναδρομικά για την ακύρωση όλων των απολύσεων και των οικειοθελών αποχωρήσεων που συνέβησαν από τις αρχές Μαρτίου. Πραγματική προστασία βέβαια, θα μπορούσε να υπάρξει μόνο με καθολική απαγόρευση απολύσεων για όλο το διάστημα που διαρκεί η πανδημία και σε όλες τις επιχειρήσεις.

10. Σύμφωνα με το όσα ορίζει ο νόμος (2112/1920) προϋπόθεση για την έγκυρη καταγγελία σύμβασης εργασίας είναι πέρα των άλλων ο έγγραφος τύπος και η καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η μη καταβολή αποζημίωσης κατά ένα μέρος της θεωρίας. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Κουκιάδης (Εργατικό Δίκαιο, Στ Έκδοση): «Από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 6§2 ν. 2112/20 και του βδ 16/18 Ιουλίου προκύπτει ότι η διακοπή των εργασιών της επιχείρησης λόγω ανώτερης βίας δικαιολογεί την άμεση καταγγελία της σύμβασης χωρίς αποζημίωση». Επειδή όπως προαναφέρθηκε η ακυρότητα των απολύσεων αφορά μόνο τις καταγγελίες που έλαβαν χώρα μετά τις 20 Μαρτίου υπάρχει κενό προστασίας, για τις προγενέστερες. Μάλιστα το νομικό πλαίσιο είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για την «νομιμότητα» των εν λόγω απολύσεως χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Ανακύπτουν επιπρόσθετα ορισμένα ζητήματα. Δεν αναφέρεται στην ΠΝΠ οτιδήποτε για τις περιπτώσεις των οικειοθελών αποχωρήσεων. Είναι σύνηθες φαινόμενο οι εργαζόμενοι να εξωθούνται σε εικονικές οικειοθελείς αποχωρήσεις που στην πραγματικότητα υποκρύπτουν καταγγελία σύμβασης από την πλευρά του εργοδότη. Επίσης μετά τη λήξη της ισχύος των διατάξεων της ΠΝΠ πολλές επιχειρήσεις θα προβούν είτε σε καταγγελίες σύμβασης για οικονομοτεχνικούς λόγους λόγω της πτώσης του κύκλου εργασιών τους είτε σε προσπάθεια αναδιαπραγμάτευσης των όρων εργασίας προς το χειρότερο μέσω της μεθόδου της τροποποιητικής καταγγελίας, δηλαδή αν ο εργαζόμενος δεν αποδέχεται τους νέους όρους θα απολυθεί . Για τους εργαζόμενους με σύμβαση ορισμένου χρόνου ο νόμος ορίζει ότι αυτή μπορεί να καταγγελθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη για σπουδαίο λόγο. Ως σπουδαίος λόγος ορίζεται «κάθε περιστατικό που κατά αντικειμενική κρίση με βάση τα συναλλακτικά ήθη , συντελεί ώστε να μην είναι ανεκτή η διατήρηση της σύμβασης μέχρι τη λήξη της». Σύμφωνα με ένα μεγάλο μέρος της θεωρίας και της νομολογίας θεωρείται σπουδαίος λόγος για την καταγγελία της σύμβασης και κάθε γεγονός ανωτέρας βίας ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσης αυτής. Η προθεσμία για την δικαστική επιδίωξη της ακύρωσης της καταγγελίας σύμβασης είναι οι τρεις μήνες από την ημέρα την γνωστοποίησης αυτής. Παρόλο που η προθεσμία έχει ανασταλεί με την ΠΝΠ με την οποία αποφασίστηκε το κλείσιμο των δικαστηρίων εν τούτοις θα επανέλθει μετά το πέρα της ισχύος αυτής. Είναι θεμελιώδους σημασίας για τους εργαζομένους να γνωρίζουν τα ανωτέρω ασφυκτικά όρια που θέτει ο νόμος. Πρέπει να γίνει εκστρατεία ενημέρωση τους για τα δικαιώματα τους.

11. Την ίδια στιγμή είναι εμφανής η απουσία κάθε μέτρου προστασίας για τους εργαζόμενους που εξαναγκάζονται σε μετατροπή των συμβάσεων τους. Έτσι, βρίσκονται εντελώς απροστάτευτοι χιλιάδες εργαζόμενοι που εργάζονται εποχικά, εργαζόμενοι που οι εργασιακές σχέσεις που δουλεύουν, αυτές τις μέρες άλλαξαν δραματικά, με επιβολή εκ περιτροπής εργασίας, μετατροπή της πλήρους απασχόλησής σε μερική κλπ. Η κυριαρχία των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων έχει οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους να βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατακόρυφη συρρίκνωση των μισθών και των μεροκάματων τους. Για αυτό το πολυάριθμο τμήμα των εργαζομένων, δεν προβλέπεται καμία απολύτως στήριξη. Θα αναγκάζονται να δουλεύουν με τους νέους όρους που επέβαλε η εργοδοσία με την κάλυψη και στήριξη της κυβέρνησης, με μισθούς που απέχουν αρκετά ακόμα και από το επίδομα των 500€ ανά μήνα.

12. Ακόμη, με την ΠΝΠ της 20.03.2020, στο 9ο άρθρο της, προβλέφθηκε η δυνατότητα «λειτουργίας επιχειρήσεων με προσωπικό ασφαλείας». Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι: «1. Στο πλαίσιο των έκτακτων και προσωρινών μέτρων στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, o εργοδότης δύναται, με απόφασή του, να ορίζει προσωπικό ασφαλούς λειτουργίας της επιχείρησης ως εξής: α) Κάθε εργαζόμενος μπορεί να απασχολείται κατ’ ελάχιστο δύο (2) εβδομάδες με περίοδο αναφοράς τον μήνα, συνεχόμενα ή διακεκομμένα, β) Ο ανωτέρω τρόπος οργάνωσης της εργασίας γίνεται ανά εβδομάδα και εντάσσεται σε αυτόν τουλάχιστον το 50% του προσωπικού της επιχείρησης, γ) Εργοδότης που θα εφαρμόσει αυτόν τον τρόπο οργάνωσης της εργασίας υποχρεούται να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνταν κατά την έναρξη εφαρμογής του.» Από την διάταξη είναι εμφανές, ότι δεν προβλέπεται τίποτα για τις αποδοχές των εργαζόμενων αυτών, δίνοντας ουσιαστικά την δυνατότητα να επιβάλλεται εκ περιτροπής εργασία, με μείωση αποδοχών.

13. Ακόμη, με την ίδια ΠΝΠ, στο 10ο άρθρο της προβλέφθηκε η δυνατότητα μεταφοράς εργαζομένων στους ομίλους επιχειρήσεων, από μία επιχείρηση του ομίλου σε άλλη. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι: «1. Στο πλαίσιο των έκτακτων και προσωρινών μέτρων στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, ο εργοδότης του οποίου η επιχειρηματική δραστηριότητα πλήττεται σημαντικά ή τελεί υπό απαγόρευση της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του με βάση τις κείμενες κανονιστικές πράξεις, δύναται να μεταφέρει προσωπικό από επιχείρηση του ομίλου σε επιχείρηση του ιδίου ομίλου, κατόπιν σχετικής μεταξύ τους συμφωνίας. 2. Οι επιχειρήσεις του ομίλου που θα εφαρμόσουν τα οριζόμενα στην παρ. 1 υποχρεούνται να διατηρήσουν, συνολικά, τον ίδιο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνταν πριν από τη μεταφορά.» Από την διάταξη είναι εμφανές, ότι δεν προβλέπεται τίποτα για την διατήρηση των ίδιων όρων της σύμβασης εργασίας (μισθός, ωράριο κλπ) αφήνοντας μεγάλα παράθυρα βλαπτικής μεταβολής, που θα καλύπτεται από την δήθεν συμφωνία των εργαζόμενων.

14. Με την ΠΝΠ της 20.03.2020 προβλέφθηκε ακόμη (άρθρο 18ο) η πλήρης καταστρατήγηση του ωραρίου των εργαζόμενων στα εμπορικά καταστήματα. Συγκεκριμένα προβλέπονται τα εξής: «1. Εφόσον εξακολουθεί να υφίσταται άμεσος κίνδυνος διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, η έλλειψη του οποίου βεβαιώνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων δύναται να παρατείνεται το εθνικό πλαίσιο ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων κατά μία (1) ώρα από Δευτέρα έως Παρασκευή και κατά δύο (2) ώρες το Σάββατο. 2. Εφόσον εξακολουθεί να υφίσταται άμεσος κίνδυνος διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, η έλλειψη του οποίου βεβαιώνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων δύναται να προβλέπεται η υποχρέωση λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων ή κατηγοριών αυτών τις Κυριακές, είτε για όλη την Επικράτεια είτε για μέρος αυτής. Με όμοια απόφαση καθορίζεται το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων τις Κυριακές. Για το ίδιο χρονικό διάστημα, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων είναι δυνατόν να υποχρεώνονται τα εμπορικά καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων ή κατηγορίες αυτών να πωλούν εφημερίδες

15. Με δελτίο τύπου (!) του Υπουργείου Εργασίας της 20.03.2020 δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες να μην καταβάλλουν Δώρο Πάσχα στην ημερομηνία που προβλέπεται από το νόμο, αλλά να το καταβάλλουν το καλοκαίρι, μαζί με το επίδομα αδείας, αίροντας τις νόμιμες κυρώσεις για την μη καταβολή του. Η σκανδαλώδης αυτή απόφαση δημιουργεί όπως γίνεται αντιληπτό ένα πολύ κακό προηγούμενο.

16. Επίσης με την ΠΝΠ της 20.03.2020 είχαμε ένα τρομερό πλήγμα στο δικαίωμα της απεργίας, αφού στο 12ο άρθρο της προβλέπεται η «Αναστολή απαγόρευσης πολιτικής επιστράτευσης και κάθε μορφής επίταξης κατά τη διάρκεια απεργίας» με την αναστολή ισχύος της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4325/2015 (Α’ 47), που προβλέπει την απαγόρευση αυτή, έως τις 30 Απριλίου 2020. Με την κίνηση αυτή η κυβέρνηση δείχνει τις προθέσεις της για το πώς πρόκειται να αντιμετωπίσει τις απεργίες που πρόκειται να γίνουν λόγω της κατάστασης που δημιουργείται.

17. Τέλος η απόλυτα αντεργατική στάση της κυβέρνησης αποδεικνύεται στο γεγονός ότι την ίδια ώρα που προβλέπει αυστηρές ποινές για όλους τους πολίτες που παραβιάζουν τα αυστηρά μέτρα, δεν έχει προβλέψει καμία ειδική κύρωση και κανέναν ελεγκτικό μηχανισμό για τις επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν και δεν λαμβάνουν μέτρα πρόληψης και προστασίας των εργαζομένων από την διάδοση της πανδημίας. Με τον τρόπο αυτό, έχουμε οδηγηθεί σε ένα όργιο εργοδοτικής αυθαιρεσίας, που περιγράφεται στην ανακοίνωση της ΓΣΕΕ στις 20.03.2020, σύμφωνα με την οποία: «το 32% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα καταγγέλλουν ότι δεν έχουν ληφθεί στους χώρους εργασίας τους τα αναγκαία μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό, σύμφωνα με τα ευρήματα σχετικής έρευνας του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, σε δείγμα 1500 εργαζομένων ηλικίας άνω των 17 ετών σε όλη τη χώρα.» Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται, επίσης, ότι στη Συνομοσπονδία έφτασε ένας «καταιγισμός καταγγελιών εργαζομένων επιχειρήσεων που έχει ανασταλεί ή απαγορευτεί η λειτουργία τους, επιχειρήσεων που παραμένουν ανοιχτές, καθώς και εργαζόμενων στο δημόσιο Τομέα που βρέθηκαν σε σημαντικό βαθμό εκτεθειμένοι από τη διαχρονική απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας. Οι καταγγελίες αφορούν όλους τους κλάδους της οικονομίας και κατηγοριοποιούνται σε καταγγελίες για μη χορήγηση αδειών ειδικού σκοπού, για καταγγελίες συμβάσεων εργασίας που έγιναν πριν από την ημερομηνία εξαγγελίας της ρήτρας διατήρησης των θέσεων εργασίας (ως προαπαιτούμενου για τις ελαφρύνσεις των επιχειρήσεων), για μετατροπές συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε εκ περιτροπής εργασίας και μερικής απασχόλησης, για παράνομες διαθεσιμότητες και άδειες άνευ αποδοχών, για επιχειρήσεις που παραμένουν ανοιχτές παρά την απαγόρευση λειτουργίας τους, για μη χορήγηση μέσων ατομικής προστασίας, για εξαντλητικά και υποαμειβόμενα ωράρια εργασίας στον κλάδο των σούπερ μάρκετ, για εταιρείες call centers που στοιβάζουν στα τηλεφωνικά κέντρα εκατοντάδες εργαζόμενους».

Συνοψίζοντας, όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι, με αφορμή την πανδημία, κυβέρνηση και εργοδοσία έχουν κηρύξει έναν πρωτοφανή ανοιχτό πόλεμο στους εργαζόμενους. Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για να οργανώσει την αναγκαία άμυνα και την αντεπίθεση των εργαζόμενων απέναντι στη δυστοπία που διαμορφώνεται. Ο νομικός κόσμος έχει υποχρέωση να βρεθεί δίπλα στην προσπάθεια αυτή.

1 Σύμφωνα με το 658 ΑΚ: «Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο διατηρείται, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο, η αξίωση για τον μισθό σε περίπτωση εμποδίου, δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα, αν το εμπόδιο εμφανίστηκε ένα τουλάχιστον έτος (1) μετά την έναρξη της σύμβασης, και τον μισό μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση. Η αξίωση για το διάστημα αυτό υπάρχει και αν ακόμη ο εργοδότης κατήγγειλε τη μίσθωση επειδή το εμπόδιο του παρείχε το δικαίωμα αυτό».

Έτσι, στην περίπτωση που ο εργαζόμενος, έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον ημέρες (πραγματική εργασία) και δεν έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλ. της απουσίας του λόγω της ασθενείας του, να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του μισού μήνα.

Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον ημέρες (πραγματική εργασία) και έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλ. της απουσίας του λόγω της ασθενείας του να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του ενός μήνα.

Η καταβολή των ανωτέρω αποδοχών θα γίνει σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του Α.Ν. 178/1967 σύμφωνα με το οποίο ο εργοδότης για τις τρεις (3) πρώτες ημέρες του κωλύματος υποχρεούται στην καταβολή του μισού ημερομισθίου ή του αναλογούντος μισθού.

Επιδότηση Ασθένειας από τον Ε.Φ.Κ.Α.

Η καταβολή επιδόματος ασθένειας από τον ΕΦΚΑ αρχίζει από την τέταρτη (4η) ημέρα, από τη στιγμή που ο ασφαλισμένος ανήγγειλε την ανικανότητα προς εργασία στον ΕΦΚΑ.Εάν ένας μισθωτός ασθενήσει για πρώτη φορά μέσα σε ένα εργασιακό έτος πέραν των τριών ημερών, θα επιδοτηθεί από τον ΕΦΚΑ από την τέταρτη ημέρα. Ο εργοδότης θα καταβάλει, δηλαδή, το μισό ημερομίσθιο ή την αναλογία του μισθού για τις πρώτες τρεις (3) ημέρες, ενώ για τις υπόλοιπες ημέρες πλέον του τριημέρου, θα καταβάλει τη διαφορά μεταξύ ολόκληρων των ημερομισθίων (τα οποία θα ελάμβανε αν εργαζόταν) και της επιδότησης ασθένειας από τον ΕΦΚΑ. Το επίδομα ασθένειας θα καταβληθεί στον εργαζόμενο από την τέταρτη (4η) ημέρα. Εάν όμως η ασθένεια του μισθωτού, λόγω του κορονοϊού, είναι η δεύτερη εντός του έτους αυτού πέραν των τριών ημερών, θα λάβει το επίδομα ασθένειας από την πρώτη ημέρα.

 
   
   
   
   
21 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Να σταματήσουμε τον πόλεμο ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες!


Η φωτογραφία από το camp στη Μαλακάσα εν μέσω κορονοϊού.

Ανακοίνωση "Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής", 21/3/2020:

Όταν ο κορονοιός γίνεται η αφορμή για την εξόντωση των προσφύγων και για την υλοποίηση της ακροδεξιάς πολιτικής της κυβέρνησης, εμείς ξέρουμε: δεν φταίει ο ιός, φταίει η κυβέρνηση.

«Την ασύμμετρη απειλή του μεταναστευτικού» την αντιμετωπίζουμε με επιτυχία , «έτσι θα αντιμετωπίσουμε και την υγειονομική απειλή του κορονοίου» (Διάγγελμα Κυρ. Μητσοτάκη, 11.3.2020). Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες παραλληλίζονται με έναν ιό που μεταδίδεται εύκολα και επιφέρει τον θάνατο, θυμίζοντας Γκέμπελς στα καλύτερα του.

Βέβαια, το ότι ο ιός ήρθε με αεροπλάνα, προσκυνήματα στους Αγίους Τόπους, εκθέσεις γούνας και μόδας στο Μιλάνο, προέδρους τραπεζών, σιωπή από τον Πρωθυπουργό.

Ο πόλεμος ενάντια στον ιό εξελίσσεται σε πόλεμο εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων, εναντίον των φτωχών και των εργαζομένων που συνεχίζουν να παρέχουν την εργασία τους χωρίς συνθήκες ασφαλείας, εναντίον των φυλακισμένων, εναντίον των ηλικιωμένων και ευάλωτων ομάδων.

«Οι συναθροίσεις αποτελούν τις μεγαλύτερες παγίδες, για αυτό και τις απαγορεύουμε». Τις αναγκαστικές και δια της βίας και της καταστολής συναθροίσεις χιλιάδων προσφύγων στα καμπ στα νησιά και στην ενδοχώρα, όχι μόνο δεν τις απαγορεύουμε, αλλά τις συνιστούμε, και με τα νέα μέτρα τις επιβάλλουμε: βάζουμε συρματοπλέγματα, περιορίζουμε ακόμη περισσότερο τις μετακινήσεις, όχι με στόχο προφανώς την προστασία τους αλλά αντίθετα τη στοχοποίηση τους. Για το ότι βέβαια στο κέντρο κράτησης Αμυγδαλέζας αστυνομικός βρέθηκε θετική στον κορονοϊό μετά από το ταξίδι της στη Βιέννη, και πάλι δεν λέμε τίποτα.

Αντί ο πρωθυπουργός να φτιάχνει γρήγορα και άμεσα νοσοκομεία, επιτάσσοντας κατασκευαστικές εταιρίες, χτίζει κέντρα κράτησης για ανθρώπους που δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα παρά μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν την ζωή τους και των γύρω τους. Άραγε τι θα επιφυλάξει το μέλλον σε χιλιάδες, εκατομμύρια Ευρωπαίους και Βορειοαμερικανούς, κανείς δεν ξέρει … αν η μεταναστευτική και προσφυγική ταυτότητα είναι μια ταυτότητα που αφορά μόνο τους άλλους … ή είναι μια εν δυνάμει θέση για όλους μας.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής έχουν βρει την ευκαιρία να εφαρμόσουν τα σχέδια τους. Εγκληματικά επιλέγουν να απομονώσουν χιλιάδες πρόσφυγες χωρίς ένα τ.μ. απόστασης του ενός από τον άλλο, έχουν επιλέξει με αφορμή τον κορονοιό να εξοντώσουν χιλιάδες πρόσφυγες. Δεν είναι ότι δεν μπορούν, μπορούν αν επιλέξουν να ενισχύσουν εμπράκτως τη δημόσια υγεία για όλους και όλες. Αλλά ο στόχος τους είναι να φτιάξουν ξερονήσια και Σπιναλόγγες για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την πολιτική “ανάσχεσης” της ΕΕ, την ίδια στιγμή που οι εκπρόσωποί της υποκριτικά εκφράζουν “ανησυχία” για την αναστολή του δικαιώματος στο άσυλο.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγορική Ανατροπή διεκδικούμε:

  • Οργανωμένη, συντονισμένη και σταθερή μεταφορά των προσφύγων από τα καμπ σε δομές. Επίταξη ξενοδοχείων και χώρων στέγασης. Προσλήψεις ιατρικού προσωπικού για τις ανάγκες, τη μεταφορά και τη στέγαση των προσφύγων.

  • Προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού για τα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας ΑΜΕΣΑ.

  • Επίταξη ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων.

  • Συνθήκες ασφαλείας για όλους τους εργαζόμενους.

Να μην αφήσουμε αυτή την κρίση να την πληρώσουμε οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Να την πληρώσουν όσοι διέλυσαν τα συστήματα υγείας, όσοι βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.

 
   
   
   
   
19 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ακούστε τα αιτήματα και τη φωνή των κρατουμένων!


Αναδημοσιεύουμε δύο εκκλήσεις από ομάδες κρατούμενων στις Φυλακές Κορυδαλλού με αφορμή τον κορονοϊό και τα μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν για την υγεία και την ασφάλεια των εγκλείστων. Ως Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή συμφωνούμε με την ανάγκη αποσυμφόρησης των φυλακών κατ' εφαρμογή υπαρχουσών διατάξεων (πχ. ά.110αΠΚ), αλλά και με νομοθετική ρύθμιση διεύρυνσής τους.

1) Κείμενο των κρατουμένων των γυναικείων φυλακών Kορυδαλλού σχετικά με τα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης στις φυλακές της πανδημίας του κορονοϊού (14/3/2020).

"Οι φυλακές είναι οι χώροι με το μεγαλύτερο συνωστισμό ανθρώπων. Πολλοί κρατούμενοι-ες συνωστίζονται σε κελιά και θαλάμους, σε κοινόχρηστους χώρους, ενώ υπάρχουν κοινά συσσίτια.

Με την έναρξη της κρίσης του κορονοϊού, απαγορεύτηκαν τα ανοιχτά επισκεπτήρια με συγγενείς και δικηγόρους ενώ δεν μπορούμε να λαμβάνουμε πράγματα (ρούχα, τρόφιμα, βιβλία, τα πάντα). Δεν έχουμε αντιδράσει σε αυτά τα μέτρα, καθώς αντιλαμβανόμαστε τη σοβαρότητα της κατάστασης. Από μεριάς κρατουμένων υπάρχει μεγάλη υπευθυνότητα, όμως ζητάμε να υπάρχει υπευθυνότητα και μέριμνα μεγαλύτερη για τους κρατούμενους/ες και από το υπουργείο. Αν υπάρξει κρούσμα κορονοϊού σε φυλακή, δεδομένου και του υπερπληθυσμού που έχουν οι φυλακές στη χώρα, η εξάπλωση θα είναι μεγάλη και θα κινδυνέψουν μαζικά ανθρώπινες ζωές, αφού πολλές-οί κρατούμενες/οι είναι άρρωστες/οι καθώς & υπερήλικες/οι.

Ένα μέτρο που ζητάμε και είναι αναγκαίο (το υπουργείο θα όφειλε να το έχει ήδη εφαρμόσει σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις) είναι η αποσυμφόρηση των φυλακών. Μπορεί να μειωθεί δραστικά ο πληθυσμός αν αποφυλακιστούν άμεσα όσοι-ες έχουν μικρές ποινές (κάτω των 5 ετών) και όσοι-ες έχουν μικρό υπόλοιπο ποινής.

Επίσης, μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 110Α του νέου ποινικού κώδικα σε ευρεία κλίμακα για πολλές περιπτώσεις κρατουμένων (με έξοδα του δημοσίου όπου χρειάζεται) για κατ' οίκον κράτηση με ηλεκτρονική επιτήρηση (βραχιολάκι), κυρίως υπερήλικες, άτομα με προβλήματα υγείας, έγκυες, μητέρες ανηλίκων. Το μέτρο αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί ώστε να αποφευχθεί άνθρωποι να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή τους αν προσβληθούν.

Επίσης, θα έπρεπε να εφαρμοστεί το άρθρο 105 Π.Κ. για έκτιση ποινής στην κατοικία σε όλες τις περιπτώσεις που προβλέπει το συγκεκριμένο άρθρο και δεν έχει εφαρμοστεί, πχ. μητέρες με ανήλικα έως 8 ετών ασχέτως ποινής, αλλά και σε άρρωστους που κινδυνεύει η ζωή τους.

Τέλος θα μπορούσε να διαταχθεί διακοπή της προσωρινής κράτησης (με ή χωρίς κατ' οίκον περιορισμό, αναλόγως το κατηγορητήριο) μέχρι το δικαστήριο σε πολλές περιπτώσεις.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές- οι κρατούμενες/οι με ποινές μηνών, ακόμα και ημερών και είναι απαράδεκτο να κρατούνται σε συνθήκη πανδημίας και ενώ οι φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες.

Επίσης, υπάρχουν χιλιάδες που νοσούν, υπερήλικες και έγκυες που δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε μια προσβολή από τον κορονοϊό ενώ λαμβάνονται αυστηρά μέτρα σε χώρους που συνωστίζονται άνθρωποι –και ορθώς γίνεται– (πχ. απολυμάνσεις), δεν γίνεται το ίδιο στις φυλακές.

Δεν έχει γίνει καμία απολύμανση έως τώρα, δεν υπάρχει πρόσβαση σε αντισηπτικό κρατουμένων και φυσικά, ούτε μάσκες που θα είναι χρήσιμες για τις ευπαθείς ομάδες. Να λαμβάνουν μέτρα οι υπηρεσίες των φυλακών σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ ώστε όποιος υπάλληλος παρουσιάζει έστω και απλά συμπτώματα ενός κρυολογήματος να παραμένει στο σπίτι, αυτό δεν εφαρμόζεται σε υπαλλήλους καθώς δεν χορηγείται άδεια.

Με απόφαση του υπουργείου προχωράνε στην χρησιμοποίηση παλιάς πτέρυγας στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού για να κρατηθούν όσοι/όσες νοσήσουν από τον κορονοϊό από όλες τις φυλακές της χώρας που βρίσκονται από τις φυλακές Δομοκού και νοτιότερα. Η εν λόγω πτέρυγα είναι ένα ερείπιο και μόνο τις προϋποθέσεις για χώρο κράτησης ανθρώπων που νοσούν από τον κορονοϊο δεν έχει. Δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος ιός πλήττει το αναπνευστικό, ένας χώρος κατεστραμμένος, με μεγάλη υγρασία που προοριζόταν να γκρεμιστεί, χωρίς τις βασικές προϋποθέσεις παραμονής σε αυτόν, θα είναι η εγγύηση ότι όποιος άρρωστος κρατηθεί εκεί, θα επιδεινωθεί η υγεία του. Η χρήση αυτής της πτέρυγας (παλιά Γ΄) υπό τις υπάρχουσες συνθήκες που αυτή βρίσκεται, είναι μια "λύση" αποθήκευσης των νοσούντων κρατουμένων σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον. Προσβάλλει την αξιοπρέπεια των κρατουμένων και θέτει σε επιπλέον κίνδυνο τη ζωή όσων νοσήσουν. Είμαστε βέβαιες πως αν ο συγκεκριμένος χώρος ελεγχθεί από κάποιο κλιμάκιο ιατρών, θα κριθεί ακατάλληλος για μια τέτοια χρήση, ενώ αν μπορούν να γίνουν τροποποιήσεις και βελτιώσεις, αυτές θα πρέπει να γίνουν με βάση ένα σχέδιο που θα εκπονήσουν ειδικοί ιατροί και επιδημιολόγοι και όχι υπάλληλοι των φυλακών και του υπουργείου. Επίσης, η συγκεκριμένη πτέρυγα δεν είναι τελείως ανεξάρτητη από την υπόλοιπη φυλακή. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι μπορεί να έχει διαφορετική είσοδο –έξοδο για αποκλειστική χρήση–, υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα ως προς τη στεγανοποίηση χώρου και τον αποκλεισμό της πιθανότητας μετάδοσης του ιού στον υπόλοιπο πληθυσμό της φυλακής, συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού στις γυναικείες φυλακές.

Ποιό θα είναι το προσωπικό που θα έρχεται σε επαφή με τους/τις νοσούντες και ποιά θα είναι τα μέτρα ασφαλείας τους;

Ποιοί-ές θα φροντίζουν για την καθαριότητα του χώρου, δεδομένου ότι θα είναι άρρωστοι και δεν θα μπορούν να φροντίζουν οι ίδιοι/ες για αυτό; Θα πηγαίνουν κρατούμενες από τις γυναικείες;

Ποιοί/ές θα τους παρέχουν συσσίτιο, φάρμακα, προϊόντα από σούπερ μάρκετ;

Πώς θα προφυλάσσονται αυτοί-ές και πώς θα εξασφαλιστεί η μη μετάδοση του ιού σε άλλους μη νοσούντες; Θα είναι εν τέλει χώρος ανάρρωσης ή θα μετατραπεί σε υγειονομική βόμβα που θα συμπαρασύρει όσες-ους κρατούνται και εργάζονται στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού; Ή θα εγκαταλειφθούν απομονωμένοι άνθρωποι που θα νοσήσουν;

Ανακεφαλαιώνοντας ζητάμε:

  • Άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών με αποφυλάκιση όσων εκτίουν ποινές μικρότερες των 5 ετών και, όσων έχουν μικρό υπόλοιπο ποινής.
  • Άμεση αποφυλάκιση των ευπαθών ομάδων με τη χρήση του άρθρου 110Α και 105 Π.Κ. · Επανεξέταση του χώρου κράτησης νοσούντων κρατουμένων με κορονοϊο από κλιμάκιο ειδικών επιστημόνων.
  • Χορήγηση αδειών σε υπαλλήλους που παρουσιάζουν συμπτώματα (έστω και ελαφρά) ίωσης, όπως ισχύει για τον υπόλοιπο πληθυσμό.
  • Απολύμανση στις φυλακές και πρόσβαση σε σντισηπτικά - μάσκες.
  • Άμεση και αναλυτική ενημέρωση από ειδικούς ιατρούς των κρατουμένων για τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν. Επειδή είμαστε κρατούμενοι, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε δικαίωμα στην ενημέρωση σχετικά με την αντιμετώπισή μας.
  • Να δοθεί προτεραιότητα σε κρατούμενες/ους και υπαλλήλους των φυλακών στην εξέταση για τη διάγνωση του κορονοϊού. Οι φυλακές αυτή τη στιγμή είναι οι πιο επικίνδυνοι χώροι στην Ελλάδα για τη διασπορά του ιού και κινδυνεύουν χιλιάδες άνθρωποι.

Υστερόγραφο: Το κείμενο έχει αποσταλεί ως υπόμνημα στο υπουργείο "Προστασίας του Πολίτη". Mέσω δικηγόρου απεστάλη σήμερα στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, στον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, στην Ολομέλεια Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας, στον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας, στον Άρειο Πάγο".

2) Κρατούμενοι στο κατάστημα κράτησης ΚΑΥΦ (Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών) - ΥΠΟΜΝΗΜΑ

"Από τον Αύγουστο του 2019 που έπαυσε η ισχύς των έκτακτων διατάξεων για την αποσυμφόρηση των φυλακών και παρά την ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα, παρατηρείται μεγάλη αύξηση των κρατουμένων στις φυλακές, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ο αριθμός των κρατουμένων σε όλη την χώρα έχει φτάσει περίπου στις 12.000 , δηλ πάνω του ανεκτού ορίου.

Σε όλες τις φυλακές, σε κελιά και θαλάμους, υπάρχει μεγάλος συνωστισμός κρατουμένων (πάνω από τα προβλεπόμενα όρια), πολλοί από τους οποίους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και δυστυχώς όχι με τις καλύτερες συνθήκες υγιεινής.

Με την δραματική εξάπλωση της πανδημίας του κορωνοϊού υπάρχει πολύ μεγάλη αγωνία και ανησυχία για το τι μπορεί να συμβεί, αν η πανδημία εισχωρήσει μέσα στις φυλακές, και ειδικά σε αυτές τις άθλιες συνθήκες.

Από όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, στο νοσοκομείο κρατουμένων δεν έχει δημιουργηθεί κάποιος χώρος για κρατούμενους που τυχόν προσβληθούν, επίσης δεν έχουν προμηθευτεί ούτε τα τεστ ελέγχου για το κορωνοϊό.

Μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει απολυμάνσεις στους χώρους, δεν υπάρχουν μάσκες, δεν υπάρχουν αντισηπτικά, γάντια, δεν υπάρχει δηλαδή η μέριμνα και τα μέτρα που η περίσταση απαιτεί.

Το Υπουργείο απλώς έχει ορίσει ένα χώρο στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού για να πεταχτούν και να κρατηθούν εκεί όσες/οι τυχόν προσβληθούν από τον κορωνοϊό. Ο χώρος αυτός όπως έχουν επισημάνει με ανακοίνωση τους οι γυναίκες κρατούμενες στις φυλακές Κορυδαλλού είναι ακατάλληλος:

« Η εν λόγω πτέρυγα , τονίζουν οι ίδιες οι κρατούμενες σε σχετική αναφορά τους προς τους αρμοδίους, είναι ένα ερείπιο και μόνο τις προϋποθέσεις για χώρο κράτησης ανθρώπων που νοσούν από τον κορονοϊο δεν έχει. Δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος ιός πλήττει το αναπνευστικό, ένας χώρος κατεστραμμένος, με μεγάλη υγρασία που προοριζόταν να γκρεμιστεί, χωρίς τις βασικές προϋποθέσεις παραμονής σε αυτόν, θα είναι η εγγύηση ότι όποιος άρρωστος κρατηθεί εκεί, θα επιδεινωθεί η υγεία του. Η χρήση αυτής της πτέρυγας (παλιά Γ ́) υπό τις υπάρχουσες συνθήκες που αυτή βρίσκεται, είναι μια "λύση" αποθήκευσης των νοσούντων κρατουμένων σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον. Προσβάλλει την αξιοπρέπεια των κρατουμένων και θέτει σε επιπλέον κίνδυνο τη ζωή όσων νοσήσουν».

Τα μόνα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα είναι:

*Να κόψουν επισκεπτήρια συγγενών και συνηγόρων, να κόψουν όλες τις άδειες καθώς και να μην λαμβάνουμε ρούχα και τρόφιμα, δηλαδή ότι μέτρο δείχνει ως τιμωρία και μόνο για κάθε ευάλωτο κρατούμενο.

Εμείς ως κρατούμενοι της Κ.Α.Υ.Φ κατανοούμε το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με την εξάπλωση της πανδημίας του κορωνοϊού, και κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας ακόμη και με δικά μας μέσα να τηρήσουμε όλους τους κανόνες υγιεινής, και ότι απαιτείη περίσταση και οι συνθήκες εδώ, αφού είμαστε μια μονάδα παραγωγής άρτου για τα νοσοκομεία και τις φυλακές.

Ζητάμε όμως και από το υπουργείο να δείξει μεγαλύτερη μέριμνα και προσοχή, στις ανάγκες και τα προβλήματα των κρατουμένων ειδικά αυτές τις δύσκολες μέρες.

Ζητάμε να προβεί σε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για την ενημέρωση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Ζητάμε από το υπουργείου να πάρει κάποιο μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Οι κρατούμενοι στις φυλακές συνωστίζονται, ο ιός είναι προ των πυλών, ήδη έχουν αρρωστήσει κρατούμενοι στις φυλακές Κορυδαλλού και σε άλλες φυλακές στη χώρα από κορωνοϊό, οπότε η εξάπλωσή θα είναι μεγάλη με δραματικά αποτελέσματα, ειδικά σε κρατούμενες/ους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες με προβλήματα υγείας και υπερήλικες/οι.

Σήμερα η αποσυμφόρηση των φυλακών καθίσταται όσο ποτέ άλλοτε επιτακτική ανάγκη .

Το απολύτως αναγκαίο μέτρο της αποσυμφόρησης των φυλακών ψηφίζεται ήδη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμη και στο Ιράν όπως ανακοινώθηκε σήμερα αποφυλακίστηκαν ογδόντα πέντε χιλιάδες (85000) κρατούμενοι από τις φυλακές. Ζητάμε τέλος να προβείτε στην πλήρη εφαρμογή του μέτρου της ηλεκτρονικής επιτήρησης σε όλη την Επικράτεια και για όλες τις κατηγορίες των κρατουμένων κατά τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία (Νέος Ποινικός Κώδικας ΝΟΜΟΣ ΥΠ 4619 /11-6-19, Κώδικας Ποινικής Δικονομίας ΝΟΜΟΣ 4620 /19 και ΝΟΜΟΣ 4637 /18-11-19). Ο νόμος υπάρχει, αλλά υπάρχει και η άρνηση των δικαστών να τον εφαρμόσουν.

Επίσης, συντασσόμαστε με τα αιτήματα που παραθέτουν με ανακοίνωση τους την 14η Μαρτίου οι κρατούμενες των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού η οποία έχει κοινοποιηθεί στο υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και σε άλλους φορείς".

Κρατούμενοι στην ΚΑΥΦ.

(Aκολουθούν υπογραφές κρατουμένων).

 

 
   
   
   
   
12 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δήλωση συμβούλων Δικηγορικών Συλλόγων για κορονοϊό: Μέτρα έκτακτης ανάγκης κατά την αναστολή λειτουργίας δικαστηρίων (UPDATE)


Δήλωση συμβούλων Δικηγορικών Συλλόγων: Μέτρα έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων (UPDATED, 14/3/2020).

Η κρίση του κορονοϊού σημαίνει τη λήψη μέτρων που θα παραλύσουν την κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Με τον κίνδυνο ενός σεναρίου Ιταλίας, η κυβέρνηση αποφάσισε την αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων από 13/3/2020, για την αποφυγή συγκεντρώσεων που θα σημάνουν τη διασπορά του ιού. Ο κίνδυνος από τον ιό είναι υπαρκτός και δεν πρέπει να υπάρξει κανένας εφησυχασμός. Ωστόσο, το κλείσιμο των δικαστηρίων καταρχήν μέχρι τις 27/3/2020, που προβλέπεται όμως να διαρκέσει πολλές εβδομάδες, ίσως και μήνες, σημαίνει οικονομική ασφυξία, ιδιαίτερα για τους άμισθους συναδέλφους.

Για τον λόγο αυτό, η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων πρέπει να απευθυνθεί ΑΜΕΣΑ στην κυβέρνηση με μια συγκεκριμένη δέσμη μέτρων που θα εξασφαλίζει, πέραν της ομαλής λειτουργίας της αναστολής (προθεσμίες κλπ), τη βιωσιμότητα των συναδέλφων, αλλά και συνολικότερα των πολιτών, για όσο διάστημα διαρκέσουν τα μέτρα έκτακτης ανάγκης. Ως σύμβουλοι ΔΣ των Δικηγορικών Συλλόγων, προτείνουμε τα ακόλουθα μέτρα, καθ' όσο χρονικό διάστημα διαρκέσει ενδεχόμενο λουκέτο:

ΚΑΤΟΙΚΙΑ: Ενοικιοστάσιο και απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει το πάγωμα των ενοικίων, την αναστολή έκδοσης διαταγών πληρωμής για μισθώματα και εκτέλεσης εξώσεων και την παράταση απαγόρευσης πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.

ΜΙΣΘΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: Προσωρινή απαγόρευση καταγγελίας συμβάσεων εργασίας επί ποινή ακυρότητας αυτής. Δεν πρέπει να επιτραπεί η κρίση λόγω κορονοϊού να μετατραπεί σε εργασιακό πογκρόμ.

ΕΠΙΔΟΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Έκτακτο επίδομα σε άμισθους συναδέλφους/ισσες με χρήση πόρων από τις εισφορές στον ΟΑΕΔ.

ΑΣΦΑΛΙΣΗ-ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: Αναστολή πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών και φορολογικών υποχρεώσεων. Να σταλούν μηδενικά ειδοποιητήρια από ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ, να παραταθεί η έναρξη αποπληρωμής των 120 δόσεων στα ταμεία (σήμερα 31/5/2020), να εξασφαλιστεί σε κάθε περίπτωση ότι η μη πληρωμή δεν συνεπάγεται έλλειψη ενημερότητας.

ΔΟΣΕΙΣ/ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Αναστολή πληρωμής δανείων (τράπεζες, ταμεία, κλπ), να μην σταλούν ειδοποιητήρια, να μην καταστεί απαιτητή καμία δόση όσο τα δικαστήρια είναι κλειστά.

ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ: Αναστολή διακοπών νερού, ρεύματος και τηλεφώνου. Για την τήρηση των κανόνων ασφαλείας που προβλέπει το Υπουργείο Υγείας, όλοι οι κάτοικοι της επικράτειας χρειάζονται πρόσβαση σε νερό, ρεύμα και δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Η κυβέρνηση πρέπει να επιτάξει τις αρμόδιες εταιρείες (δημόσιες και ιδιωτικές) να απόσχουν από κάθε ενέργεια διακοπής παροχών νερού και ρεύματος και να προβούν σε επανασυνδέσεις όπου αυτές έχουν υπάρξει, ενώ για το τηλέφωνο μπορεί μέσω taxis να δηλωθεί ένας αριθμός (κατά τα πρότυπα του ακατάσχετου λογαριασμού) που δεν θα μπορεί να διακοπεί.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ: Δημόσια τοποθέτηση των Συλλόγων υπέρ της άμεσης ενίσχυσης του συστήματος υγείας με προσλήψεις γιατρών και προσωπικού. Στο μέτρο που οι ανάγκες το επιτάξουν, καθώς όλες οι αναλύσεις προβλέπουν ότι το ήδη υποχρηματοδοτημένο σύστημα υγείας θα λυγίσει κάτω από το πλήθος και το βάρος των περιστατικών που θα κληθεί να διαχειριστεί, απαιτείται προσωρινή επίταξη ιδιωτικών κλινικών που θα πρέπει να λειτουργήσουν στα πλαίσια του δημόσιου συστήματος υγείας.

Με ευθύνη των Συλλόγων, πρέπει να εξασφαλιστεί επιπλέον ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τα μέλη μας. Η διαπίστωση της ασθένειας από τον ιό στα δημόσια νοσοκομεία είναι χρονοβόρα, ενώ στα ιδιωτικά νοσοκομεία το τεστ κοστίζει 140-300 ευρώ. Οι Σύλλογοι πρέπει να εξασφαλίσουν τη συγκεκριμένη εξέταση για τα μέλη τους δωρεάν. Στα πλαίσια της προστασίας των μελών μας, να καταρτιστεί κατάλογος ευπαθών/ανασφάλιστων/απόρων συναδέλφων, με ιδιαίτερη προσοχή στα πιο ηλικιωμένα μέλη μας. Να ανασταλεί η πληρωμή συνδρομών στους Δικηγορικούς Συλλόγους και να παραταθεί η ισχύς των υπαρχουσών ταυτοτήτων.

  • Καμπαγιάννης Θανάσης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,
  • Κουρουνδής Χαράλαμπος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης,
  • Σκουνάκη Αρετή, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης,
  • Σαρχιανάκης Μιχάλης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου,
  • Τερζάκης Θοδωρής, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου,
  • Πατετσίνης Βαγγέλης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Έδεσσας,
  • Παπαδόπουλος Πέτρος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Άρτας.
 
   
   
   
   
9 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   11 Μαρτίου 2020: Απεργία εργαζόμενων σε Υπηρεσία Ασύλου και ΜΚΟ Άρσις, ανακοινώσεις Εναλλακτικής και σωματείων


Η αφίσα των σωματείων.

Ανακοίνωση Εναλλακτικής Παρέμβασης (9/3/2020):

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή στηρίζουμε την κινητοποίηση και απεργία του Συλλόγου Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου και του Σωματείου Εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις την Τετάρτη 11.3.2020 και καλούμε στη συγκέντρωση στις 11 πμ στην πλατεία Συντάγματος με πορεία στη Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Η ψήφιση του νέου νόμου για τους αιτούντες και δικαιούχους διεθνούς προστασίας (Ν. 4636/2019) τον Νοέμβριο του 2019 αποτέλεσε την απαρχή της συνεχώς κλιμακούμενης αντιπροσφυγικής και αντιμεταναστευτικής υστερίας της κυβέρνησης. Η υλοποίηση του νόμου οδηγεί μέσα από γραφειοκρατικά κόλπα στην βίαιη έξοδο από τις διαδικασίες του ασύλου των αιτούντων διεθνή προστασία. Αφαιρεί ένα ένα τα δικαιώματα τους με την κατάργηση ουσιαστικών δικονομικών εγγυήσεων, με την αποδυνάμωση του δικαιώματος προσφυγής, με την υποχρέωση τους προς «συνεργασία» και συμμόρφωση με όρους που τους αφαιρούν οποιοδήποτε δικαίωμα διεκδίκησης καλύτερων όρων διαβίωσης. Η πολιτική αυτή γίνεται με όρους ακροδεξιάς ρητορικής από στελέχη της, με όρους ρατσιστικούς στοχοποιώντας συνεχώς τους πρόσφυγες ως «ασύμμετρη απειλή», «εισβολείς» και ναζιστικού οραματισμού για κλειστά κέντρα κράτησης σε ξερονήσια και όχι μόνο, μαζικές επιστροφές χωρίς καταγραφή και εξέταση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας των νεοεισερχόμενων. Παραβιάζει έτσι συνεχώς διεθνείς συμβάσεις και υποχρεώσεις της χώρας απέναντι στους πρόσφυγες και την αρχή της μη επαναπροώθησης, ποινικοποιώντας την αίτηση διεθνούς προστασίας.

Η πολιτική αυτή έρχεται να υποστηριχθεί από αυτόκλητες ομάδες «εθνοφρουρών» και «εθνοφυλάκων», συνεπικουρούμενη από νεοναζιστικές εγχώριες και διεθνείς ομάδες, από εμπρησμούς χώρων φιλοξενίας, σχολείων στα νησιά, από επιθέσεις σε πρόσφυγες, μετανάστες, αλληλέγγυους και εργαζόμενους σε ΜΚΟ, διαμορφώνοντας ένα κλίμα τρόμου για όποιον προτάσσει την αλληλεγγύη και την ανάγκη προστασίας και υποδοχής των προσφύγων.

Εξάλλου η πολιτική της κυβέρνησης δεν έχει στόχο μόνο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, έχει στόχο σε όσους παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το νομοσχέδιο για την απαγόρευση επί της ουσίας των διαδηλώσεων, καταργώντας το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Όπως η Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου για την αναστολή της καταγραφής των αιτημάτων διεθνούς προστασίας για ένα μήνα προσπαθεί να καταστρατηγήσει τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τα δικαιώματα των προσφύγων, έτσι και το σχέδιο νόμου θέλει να καταστρατηγήσει το Σύνταγμα.

Για τους λόγους αυτούς, και όσους τα δύο σωματεία προβάλλουν μέσα από την κοινή ανακοίνωση τους για την πανελλαδική απεργία στις 11.3.2020 και πορεία στη Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής, καλούμε τους συναδέλφους/ισσες να συμπαρασταθούν στους εργαζόμενους που υψώνουν την φωνή τους σ' αυτή την περίοδο.

----------------------

(Ακολουθεί η κοινή ανακοίνωση κήρυξης της απεργίας της 11 Μαρτίου από τα σωματεία).

Αθήνα, 04.03.2020

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΗΡΥΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 11.03.2020

Ο Ν. 4636/2019 που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από 01/01/2020, καταπατά θεμελιώδη δικαιώματα των αιτούντων/αιτουσών άσυλο και περιορίζει δραματικά τόσο την πρόσβαση τους στις διαδικασίες ασύλου, όσο και τη διασφάλιση του ίδιου του δικαιώματος για διεθνή προστασία, που έχει θεσπιστεί με διεθνείς συμβάσεις. Συγκεκριμένα, η κύρια κατεύθυνση είναι η επίσπευση των διαδικασιών ασύλου με σύντμηση προθεσμιών, η απόρριψη με ταχείς διαδικασίες των αιτημάτων διεθνούς προστασίας μέσα από την κατάργηση ουσιαστικών διαδικαστικών εγγυήσεων, η κατάρτιση καταλόγου «ασφαλών χωρών καταγωγής» με στόχο την μαζική απόρριψη και την μη εξατομικευμένη κρίση επί των αιτημάτων, η στέρηση του δικαιώματος πραγματικής και αποτελεσματικής προσφυγής, η έκδοση και η εκτέλεση αποφάσεων επιστροφών, η παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης, ο περιορισμός της ελευθερίας και η συστηματική και πέραν του 18μηνου κράτηση των αιτούντων/σων άσυλο, ακόμα και για όσους/ες ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, η ίδρυση νέων κλειστών κέντρων κράτησης, η μεγαλύτερη εμπλοκή του αστυνομικού προσωπικού στις διαδικασίες ασύλου, η εισαγωγή της έννοιας της «συνεργασίας» του/ης αιτούντος/ούσας ως όρου για τη συνέχιση της εξέτασης του αιτήματος διεθνούς προστασίας με αποτέλεσμα οποιαδήποτε διαμαρτυρία για τις συνθήκες υποδοχής να θεωρείται λόγος απόρριψης του αιτήματος, ο περιορισμός στην πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, στην εκπαίδευση και στην αγορά εργασίας.

Στο σύνολο του ο ν. 4636/2019 εισάγει τιμωρητικές και θεσμικά ρατσιστικές διατάξεις που θέτουν εκτός διαδικασιών ασύλου ένα μεγάλο αριθμό δικαιούχων διεθνούς προστασίας. Με αυτό το νομοθέτημα ως εφαλτήριο, η κυβέρνηση κορυφώνει την πολιτική της αποτροπής της υποδοχής προσφύγων & μεταναστών στον Έβρο και τα νησιά κατά τις τελευταίες μέρες, μετά την εισβολή της Τουρκίας και τις πολεμικές συγκρούσεις στο Ιντλίμπ της Συρίας. Το έκτακτο ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την 01/03/2020 να μην δέχεται η ελληνική Υπηρεσία Ασύλου νέες αιτήσεις ασύλου για ένα μήνα και να επαναπροωθούνται όσοι/ες επιχειρούν να εισέλθουν παράνομα. . Η νομοθεσία για τις διαδικασίες ασύλου πουθενά δεν θέτει ως προϋπόθεση την κατοχή ταξιδιωτικών εγγράφων για να υποβάλει κάποιος/α αίτημα ασύλου και η αναστολή της υποδοχής αιτούντων/σών άσυλο δεν έχει νομικό έρεισμα ούτε στην νομοθεσία της Ε.Ε. ούτε στο διεθνές δίκαιο.

Μετά από αυτές τις αλλαγές, οι εργαζόμενοι/ες της Υπηρεσίας Ασύλου ωθούνται σε μεγαλύτερη εντατικοποίηση της δουλειάς τους, ιδιαίτερα στα νησιά, που εδώ και χρόνια εργάζονται στο «κόκκινο». Με πολιτική εντολή κλήθηκαν να δίνουν προτεραιότητα στην καταγραφή & εξέταση όσων αιτούντων/σών άσυλο φτάνουν στην Ελλάδα από την 01/01/2020, αναβάλλοντας ήδη προγραμματισμένες ενέργειες όσων εισήλθαν έως και 31/12/2019, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αγανάκτηση των αιτούντων/σων στα νησιά. Σε αυτά τα πλαίσια προωθείται η αύξηση του αριθμού συνεντεύξεων στις υπηρεσίες ασύλου και η έκδοση σωρείας απορριπτικών αποφάσεων, χωρίς να δίδεται σημασία στην ποιότητα των διαδικασιών.

Η πρόσληψη κυρίως συμβασιούχων εργαζομένων ορισμένου χρόνου στην Υπηρεσία Ασύλου, οι οποίοι/ες αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων της, αναδεικνύει την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική περί «προσωρινότητας» του προσφυγικού που καθιστά τους/ις εργαζόμενους/ες αναλώσιμους/ες και υπό καθεστώς πίεσης συμμόρφωσης ενώ υφίστανται διακρίσεις σε πολλά επίπεδα σε σχέση με το μόνιμο προσωπικό. Οι εργαζόμενοι/ες στις ΜΚΟ αντίστοιχα εργάζονται υπό καθεστώς επισφάλειας, υπογράφοντας επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου και υπό το συνεχή φόβο απόλυσης, ενώ στην πράξη καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Σε μια περίοδο μάλιστα που απαιτείται ολοένα περισσότερο αυξημένη ανάγκη παροχής υπηρεσιών προς τους/ις αιτούντες /ες άσυλο λόγω του ν. 4636/2019, οι διοικήσεις των ΜΚΟ απειλούν τους/ις εργαζόμενους/εςτων ΜΚΟ με απολύσεις πανελλαδικά.

Οι εργαζόμενοι/ες συμβασιούχοι στην Υπηρεσία Ασύλου και οι εργαζόμενοι/ες στη ΜΚΟ Άρσις, θεωρούμε ότι η υποδοχή και προστασία των αιτούντων/σων άσυλο και προσφύγων αντί να περιοριστεί πρέπει να ενισχυθεί και να επεκταθεί. Διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για τους/ις εργαζόμενους/ες στην Υπηρεσία Ασύλου και συμβάσεις αορίστου χρόνου για τους/τις εργαζόμενους στις ΜΚΟ.

Απέναντι στη ρατσιστική ρητορική που έχει κυριαρχήσει στο δημόσιο λόγο, οι εργαζόμενοι/ες στο πεδίο του προσφυγικού που γνωρίζουμε τις πραγματικές ανάγκες, συντονιζόμαστε ενάντια στο νόμο 4636/2019, υπερασπιζόμενοι/ες τα δικαιώματα των αιτούντων/σών άσυλο και προσφύγων. Άλλωστε οι ρατσιστικές επιθέσεις στους/ις αιτούντες/σες άσυλο και η επισφάλεια στους/ις εργαζόμενους/ες στο πεδίο του προσφυγικού αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αυτό επιβεβαιώνεται και από όλο το προηγούμενο διάστημα με κορύφωση τις τελευταίες ημέρες όπου ακροδεξιοί κάτοικοι νησιών στοχοποιούν και προπηλακίζουν εργαζόμενους/ες σε ΜΚΟ εργαζόμενοι που δουλεύουν σε ιδιαίτερα επικίνδυνες για την ασφάλεια τους συνθήκες εξαιτίας αυτών των απειλών και επιθέσεων.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων στην Υπηρεσία Ασύλου και το Σωματείο Εργαζόμενων στη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ εξουσιοδοτημένοι αντίστοιχα από τις Γενικές Συνελεύσεις των μελών, προκηρύσσουμε συντονισμένα 24ωρη πανελλαδική απεργία στις 11 Μαρτίου 2020 ενάντια στο ν. 4636/2019. Διαδηλώνουμε στις 11 Μαρτίου με συγκέντρωση στις 11 πμ στην πλατεία Συντάγματος (έναντι της Βουλής) και πραγματοποιούμε συλλαλητήριο με κατεύθυνση προς τη Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής (Ευαγγελιστρίας 2). Ήδη ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας αλλα σωματεία εργαζομένων και κοινότητες μεταναστών. Απευθυνόμαστε για ενίσχυση της πρωτοβουλίας και του αγώνα μας ενάντια στο νέο νόμο σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις ομοσπονδίες στο χώρο της υγείας και της εκπαίδευσης, και τις συλλογικότητες προσφύγων ζητώντας την στήριξη τους. Απέναντι στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων εργαζόμενων, αιτούντων/σών άσυλο και προσφύγων προτάσσουμε τις ανάγκες μας και τα δικαιώματα μας!

Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων Υπηρεσίας Ασύλου

Σωματείο Εργαζόμενων στη ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ

 
   
   
   
   
6 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Να μην περάσει το χουντικής έμπνευσης και αντισυνταγματικό νομοσχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων


 

Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής για το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο "Δημόσιες Υπαίθριες Συναθροίσεις", 6/3/2020:

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ περί «Δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων» επαναφέρει διατάξεις του άρθρου 18 του χουντικού ψευτοσυντάγματος 1968/73 και του θεσμικού πλαισίου της δικτατορίας (ν.δ. 794/71) που στην ουσία καταργούν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι.

Οι βασικές διατάξεις των του νομοσχεδίου που έχει τεθεί προς διαβούλευση από την κυβέρνηση προβλέπουν:

  1. Υποχρεωτική γνωστοποίηση εκ των προτέρων και εγκαίρως προς την αστυνομία, κάθε υπαίθριας συνάθροισης και ποινικοποίηση της συμμετοχής σε απαγορευθείσα από την αστυνομία διαδήλωση
  2. Απαγόρευση των αυθόρμητων υπαίθριων συναθροίσεων, ενώ δύνανται κατ’ εξαίρεση να επιτραπούν από την αστυνομική αρχή με την επιβολή των ειδικά προβλεπόμενων περιορισμών (περιορισμός σε συγκεκριμένο τμήμα του οδοστρώματος, αλλαγή δρομολογίου κ.ά.).
  3. Υποχρεωτικός ορισμός Οργανωτή, δηλαδή υπεύθυνου προσώπου για την πραγματοποίηση εκάστης συνάθροισης
  4. Πρόβλεψη για αστικές ευθύνες στο πρόσωπο του οργανωτή για πράξεις τρίτων που θα λάβουν χώρα στο πλαίσιο της συνάθροισης.

Είναι οφθαλμοφανής ο αντισυνταγματικός χαρακτήρας του νομοσχεδίου, που επαναφέρει επί τα χείρω απαγορεύσεις του χουντικού συνταγματικού πλαισίου. Η υποχρέωση προηγούμενης γνωστοποίησης και η απεριόριστη εξουσία της αστυνομίας να απαγορεύει και να διαλύει συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις κατά το δοκούν, ισοδυναμούν με την θέσπιση αστυνομικής προέγκρισης για την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης.

Η υποχρέωση για προηγούμενη γνωστοποίηση της σκοπούμενης διαδήλωσης στο βαθμό που αποσκοπεί στην άσκηση δικαιώματος της αστυνομικής αρχής σε απαγόρευσή της κατά την απόλυτη κρίση της, εισάγει σύστημα προηγούμενης άδειας για τη νόμιμη πραγματοποίηση διαδήλωσης.

Υπό το ισχύον Σύνταγμα δεν επιτρέπεται να τίθεται το δικαίωμα της συνάθροισης υπό την προϋπόθεση προηγούμενης αδείας ή έγκρισης, δεδομένου ότι ο συντακτικός νομοθέτης ρητά κατήργησε τις σχετικές ρυθμίσεις του άρθρου 18 του Συντάγματος του 1968/73 της χούντας.

Εξάλλου, όπως δε νοείται η υποχρέωση προηγούμενης γνωστοποίησης ή άδειας ως προϋπόθεση άσκησης οποιουδήποτε ατομικού συνταγματικού δικαιώματος όπως λ.χ. του δικαιώματος στην ελευθερία του λόγου, έτσι και δεν νοείται τέτοια προϋπόθεση για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι.

Το άρθρο 11 του Συντάγματος δε διακρίνει μεταξύ αυθόρμητων και μη συναθροίσεων. Η απαγόρευση των «αυθόρμητων» συναθροίσεων καταλύει την αποτελεσματική άσκηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στη συνάθροιση.

Περαιτέρω, είναι αντιδραστική και πλήρως αντισυνταγματική η υποχρέωση ύπαρξης «οργανωτή» της συνάθροισης. Πρόκειται για μια τιμωρητική διάταξη με ξεκάθαρο σκοπό αποτροπής της άσκησης του θεμελιώδους σχετικού δικαιώματος. Πολλώ μάλλον, η εξωφρενική πρόβλεψη για αστική ευθύνη στο πρόσωπο το οργανωτή για πράξεις αόριστου αριθμού προσώπων που συμμετέχουν στη διαδήλωση είναι τελείως ξένη με το σύστημα αστικής ευθύνης στην ημεδαπή έννομη τάξη.

Το νομοσχέδιο αποσκοπεί στην αποτροπή και τελικά την πλήρη κατάλυση του δικαιώματος των πολιτών στη συνάθροιση εισάγοντας απαγορευτικές ποινικές επιπτώσεις στην άσκηση της θεμελιώδους αυτής συνταγματικής ελευθερίας.

Ακόμη χειρότερα, περιλαμβάνεται η θέσπιση ιδιώνυμου αδικήματος με αυστηρές ποινικές κυρώσεις αποκλειστικά για τον τυχόν «σκοπό» αλλοίωσης του ειρηνικού χαρακτήρα συνάθροισης με βιαιοπραγίες, χωρίς δηλαδή να απαιτείται να λάβει πράγματι χώρα οποιαδήποτε πράξη για τη θεμελίωσή του!

Η κυβέρνηση προσπαθεί να «ξεμπερδέψει» με τους αγώνες και τις διεκδικήσεις της κοινωνίας βγάζοντας εκ των προτέρων εκτός νόμου το δικαίωμα της κοινωνικής διεκδίκησης, που θα εξαρτάται από την άδεια της αστυνομίας!

Αυτής της αστυνομίας που στο πλαίσιο του δόγματος του «νόμου και της τάξης» εδώ και μήνες έχει δείξει το πιο σκληρό πρόσωπο της καταστολής, της αυθαιρεσίας, της παραβίασης δικαιωμάτων σε βάρος πολιτών, φοιτητών, προσφύγων.

Το χουντικής έμπνευσης αυτό νομοσχέδιο αποτελεί θεσμικό πραξικόπημα, είναι αντίθετο σε συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες και πρέπει να βρει μαχητικά απέναντι  κάθε δημοκρατικό άνθρωπο.

Χρειάζεται παλλαϊκός αγώνας να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα! Καμία υπακοή και εφαρμογή δεν μπορεί  να γίνει ανεκτή και θα αντίκειται στην ίδια τη συνταγματική νομιμότητα και το κράτος δικαίου.

Είναι, επιπλέον, στοιχειώδης υποχρέωση και απαίτηση στοιχειώδους επιστημονικής αξιοπρέπειας για το Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας, την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων, αλλά και για κάθε νομικό να καταγγείλει το θεσμικό αυτό πραξικόπημα.

 
   
   
   
   
3 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ: Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής


Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής, 3/3/2020:

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ

Η αναστολή κάθε διαδικασίας ασύλου για ένα μήνα, που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (ΦΕΚ Α' 45/2-3-2020) με επίκληση του α. 44 του Συντάγματος, είναι πράξη πέρα από κάθε νομιμότητα σε απευθείας σύγκρουση με τη διεθνή σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τους πρόσφυγες. Οι εξαιρέσεις που θέτει η Σύμβαση στα άρθρα 9 και 32 αφορούν "συγκεκριμένα πρόσωπα" και πάντως όχι γενικευμένη αναστολή των διατάξεών της, όπως το πράττει η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Αποτελεί μια εκδοχή GREXIT: μόνο που, αντί η ελληνική κυβέρνηση να εξέλθει της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας του 2016, που καταρρέει με πάταγο, και να δηλώσει αδυναμία παρεμπόδισης του προσφυγικού κύματος προς τις χώρες της Ευρώπης, αποφάσισε να εξέλθει από τις καθιερωμένες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υποχρεώσεις κάθε έννομης τάξης.

Η περιγραφή της ανθρωπιστικής κρίσης που είναι σε εξέλιξη ως “εισβολής” και ως “εμπόλεμης κατάστασης” είναι παραπλανητική και κατασκευασμένη. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ερντογάν χρησιμοποιεί με κυνισμό τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αξιοποιώντας την θέση που τα κράτη της ΕΕ και η Ελλάδα του παραχώρησαν το 2016, δεν αλλάζει την πραγματικότητα ότι οι άνθρωποι που αποπειρώνται να περάσουν τα σύνορα είναι θύματα και όχι θύτες, κυνηγημένοι από τον πόλεμο και την φτώχεια, ανάμεσά τους και πάρα πολλά γυναικόπαιδα. Αντιμετώπιση αυτού του κατ' εξοχήν άμαχου πληθυσμού με σφαίρες και επιχειρήσεις πνιγμού αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, στο μέτρο δε που επικροτείται από μια κατασκευαζόμενη από τα ΜΜΕ πλειοψηφία αποτελεί Άγος στο οποίο δεν θα συναινέσουμε.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει στα νησιά αυτό που η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει στο ελληνικό κράτος: ο γεωγραφικος περιορισμός των προσφύγων στα νησιά είναι το ισοδύναμο των συμφωνιών του Δουβλίνου στις διακρατικές σχέσεις εντός ΕΕ. Η επιμονή σ' αυτή την πολιτική τροφοδοτεί τον φασισμό. Το ελληνικό κράτος αναλαμβάνει τον ρόλο του μπράβου της ΕΕ κατά των προσφύγων ενώ ταυτόχρονα καταστέλλει και τις αντιδράσεις των νησιωτών που δεν θέλουν τα στρατόπεδα (είτε ανοιχτά σαν της Μόριας είτε “κλειστά”, δηλαδή τις φυλακές), ενισχύοντας τις ρατσιστικές και φασιστικές μειοψηφίες που στρέφονται ανοιχτά κατά προσφύγων, δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα νησιά, με την αγαστή στήριξη δημάρχων και αυτοδιοικητικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.

Τα άμεσα βήματα που επιβάλλεται να γίνουν είναι: απεγκλωβισμός των προσφύγων και των μεταναστών από τα νησιά, οργανωμένη υποδοχή στα αστικά κέντρα και μη παρεμπόδιση όσων θέλουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους στη Γερμανία και την Ευρώπη. Το τελευταίο σημαίνει σύγκρουση με την ΕΕ, στην οποία το ελληνικό κράτος είναι απολύτως προσδεδεμένο.

Για τους νομικούς, είναι μια από εκείνες τις στιγμές στην ιστορία που χρειάζεται να σταθούμε όρθιες και όρθιοι υπερασπιζόμενοι το δίκαιο πέραν από “εθνικές” σκοπιμότητες: χρειάζεται σύγκρουση με τις καταφανώς παράνομες ενέργειες της κυβέρνησης, καταδίκη της αστυνομικής βίας όπως την είδαμε εμφατικά στις επιχειρήσεις στα νησιά, ανάδειξη δικαστικών υπερβάσεων όπως η απόφαση καταδίκης μεταναστών που πέρασαν τα σύνορα στον Έβρο σε φυλάκιση 4 ετών (!) χωρίς αναστολή, υπέρασπιση των αδυνάμων και όσων έχουν ανάγκη τις νομικές μας υπηρεσίες. Σε κάθε συναδέλφισα και συνάδελφο που θα σταθεί όρθια και όρθιος, ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή απευθύνουμε χαιρετισμό: δεν είστε μόνοι.

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες.

 
   
   
   
   
22 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ο θεσμός των “προστατευόμενων μαρτύρων” και ο Γκράουτσο Μαρξ


Η υπόθεση Νοvartis, μια ομολογουμένως πολύκροτη υπόθεση, έφερε εκτός των άλλων στη δημόσια συζήτηση και τον περιβόητο θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων. Το νομικό πλαίσιο που εισήγαγε τον ανωτέρω θεσμό στην εγχώρια έννομη τάξη, εισήχθη από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (α.9 Ν.2829/2001), διανθίστηκε από την κυβέρνηση ΝΔ (α.42 Ν.3251/2004), εμπλουτίστηκε και σε επιπλέον αδικήματα από μετέπειτα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (α.6 Ν.3875/2010) και τροποποιήθηκε εκ νέου από την κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ (α.1 παρ. ΙΕ- 17 Ν.4254/2014). Τέλος, η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α θέσπισε και τον ειδικό φορέα υλοποίησης του προγράμματος προστασίας μαρτύρων (α.19 Ν.4411/2016).

Διαχρονική θέση της μαχόμενης δικηγορίας, όπως και της αριστεράς στο σύνολό της, είναι η επί της αρχής αντίθεση με το θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων, ως μέτρο που θεσπίστηκε και τροποποιείται για την οικοδόμηση ενός πλαισίου σκληρής διεθνούς καταστολής. Η προστασία ευάλωτων μαρτύρων μπορεί να διασφαλιστεί με πολλούς τρόπους, χωρίς να φτάνει μέχρι την ανωνυμία στο ακροατήριο που ελλοχεύει δικονομικούς και δικαιοκρατικούς κινδύνους. Ειδικότερα, η εγχώρια εμπειρία σε υποθέσεις με πολιτική χροιά, κατέδειξε ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες δεν εισέφεραν αποφασιστικά κατά την αποδεικτική διαδικασία. Αναφορικά δε με την προστασία που βασίζεται στην ανωνυμία τους, αντικειμενικά εφόσον καταθέτουν σημαντικές λεπτομέρειες γνωστές σε πολύ στενούς κύκλους ανθρώπων, η αναγνώρισή τους τελικά είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Αντίθετα, το μέτρο χαρακτηρίζεται επικίνδυνο για τα υπερασπιστικά δικαιώματα, καθώς ομολογουμένως είναι ικανό να πλήξει περαιτέρω την ισορροπία εξέτασης της εγκυρότητας αποδεικτικών μέσων μεταξύ διώκτη και διωκόμενου. Με λίγα λόγια, λύνει τα χέρια στις διωκτικές αρχές για κατασκευή κατά το δοκούν μαρτύρων, με ευφάνταστα ονόματα και πλήττει θεμελιώδη και αξιακά δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν σε μια πορεία τριών αιώνων. Η πρόσφατη δήλωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), Λίνου- Αλέξανδρου Σισιλιάνου, ότι “πρέπει να εξασφαλίζονται αντισταθμιστικοί παράγοντες που συγχρόνως να προστατεύουν και τα δικαιώματα του κατηγορουμένου” κατά την εξέταση προστατευόμενων μαρτύρων, συνοδεύεται από την ασάφεια περί του ποια μπορεί να είναι αυτά.

Ωστόσο, σήμερα ζούμε το παράδοξο, εκείνοι που εισήγαγαν και νομιμοποίησαν το θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων, να ονοματίζουν μάρτυρες που έχουν χαρακτηριστεί από τις αρχές ως τέτοιοι, “κουκουλοφόρους”, “χαφιέδες” και “υποκινούμενους” από σκοτεινά συμφέροντα. Έχουμε έτσι την επανάληψη στην υπόθεση Novartis του σκηνικού που είδαμε στη δίκη της Χρυσής Αυγής: οι κατηγορούμενοι (ή ελεγχόμενοι ως ύποπτοι) δεν τοποθετούνται από θέση αρχής κατά του θεσμού, αλλά αξιώνουν την εξαίρεσή τους από αυτόν! Έτσι, στη δίκη της Χρυσής Αυγής οι κατηγορούμενοι δεν υπέβαλαν ποτέ ενστάσεις αντισυνταγματικότητας του νομικού πλαισίου (ούτε βέβαια για το άρθρο 187, κλπ) αλλά αξίωσαν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία των μαρτύρων “γιατί δεν κινδυνεύουν”! Κατ' αναλογία, οι πολιτικοί φορείς (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) που ψήφισαν το νομικό πλαίσιο των προστατευόμενων αξιώνουν τώρα την εξαίρεση των στελεχών του πολιτικού συστήματος που ελέγχονται για το σκάνδαλο Novartis. Αν τους έπιασε ο πόνος για τους “κουκουλοφόρους” μάρτυρες, ας ψηφίσουν την κατάργηση του θεσμού: ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!

Από την άλλη πλευρά, η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και προ ολίγου κυβέρνηση, που έως το 2014 καταψήφιζε και κατήγγειλε το μέτρο, φαίνεται ότι έχει επενδύσει στους προστατευόμενους μάρτυρες την αντιπολιτευτική της τακτική, στο χαρακτηριζόμενο ως “το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους”, αναβαθμίζοντας επικοινωνιακά τη σημασία των καταθέσεών τους. Όσοι εγκαταλείπουν τη σύγκρουση με το κεφάλαιο και το κράτος, επενδύοντας στη δικαστική εξουσία για την αντιμετώπιση της ενδημικής διαφθοράς καπιταλιστικών εταιρειών και πολιτικών στελεχών, όχι μόνο θα απογοητευτούν αλλά θα εγκαταλείψουν ακόμα και χαρακώματα που μέχρι χτες και οι ίδιοι υπεράσπιζαν.

Έτσι, βρισκόμαστε στο σημείο να εκτυλίσσεται ενωπιόν μας ένα σήριαλ, στο οποίο πρωταγωνιστούν βουλευτές, ανώτεροι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, υπουργοί, πρώην και νυν πρωθυπουργοί, το FBI, κάποιες φιγούρες ντυμένες με ενδυμασία καθολικού καλόγηρου της OPUS DEI και μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία, που αποκόμισε και αποκομίζει δισεκατομμύρια από το εμπόριο φαρμάκου στη χώρα μας και διεθνώς. Αυτό είναι το πιο μεγάλο σκάνδαλο, η ραγδαία αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης την τελευταία δεκαετία, η αυθαίρετη τιμολόγηση και η διαχρονική ασυδοσία των πάσης φύσεως εταιριών στο χώρο της υγείας, με την ανοχή και τη συνεργασία των κυβερνήσεων έως σήμερα, πάντοτε με το απαραίτητο αντίτιμο.

Σε όσους ανακάλυψαν σήμερα τους νόμους που οι ίδιοι ψήφισαν ή δεν ψήφισαν, αφιερώνουμε τη φράση του Γκράουτσο Μαρξ, μεγάλου κωμικού και συγγραφέα (1890-1977): “Αυτές είναι οι αρχές μου. Και αν δεν σου αρέσουν… εντάξει, έχω κι άλλες”.

 
   
   
   
   
19 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Επιστολή Θ. Καμπαγιάννη, συμβούλου ΔΣ ΔΣΑ, στον Προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών (19/2/2020)


Αθήνα, 19/2/2020

Προς τον προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών κ. Ν. Καρακούκη

Κοινοποίηση:

- Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Κ. Τσιάρα

- Πρόεδρο Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό.

Κύριε Προϊστάμενε,

Σας απευθύνω την παρούσα επιστολή με την ιδιότητά μου ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Σύμφωνα με το άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων, σκοπός των Δικηγορικών Συλλόγων είναι “η υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία... [η] άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον δικαστηρίων και κάθε αρχής (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι ανεξάρτητες αρχές) για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου που ενδιαφέρει τα μέλη του συλλόγου ή το δικηγορικό σώμα γενικότερα, καθώς και για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος”, ενώ σύμφωνα με το προοίμιο του Κώδικα Δεοντολογίας του Δικηγορικού Λειτουργήματος, “Σαν δημόσιοι λειτουργοί, συμπράττοντες λειτουργοί της Δικαιοσύνης, οι Δικηγόροι έχουν επίσης χρέος να αγωνίζονται για την καλή λειτουργία της, την εξύψωση του κύρους και του γοήτρου της”.

Με αποτροπιασμό παρακολούθησα, όπως ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, τις εξελίξεις γύρω από τον τραγικό θάνατο του 11μηνου βρέφους που απασχόλησε τις τελευταίες μέρες (από 16/2/2020) την κοινή γνώμη. Με αφορμή τον θάνατο του βρέφους, ξετυλίχτηκε μια χυδαία εκστρατεία κανιβαλισμού και κατασυκοφάντησης των ταλαίπωρων γονέων του, προσφύγων Συριακής υπηκοότητας, και δη του πατέρα του, ο οποίος στοχοποιήθηκε ως δήθεν δράστης παρά φύσιν ασέλγειας σε βάρος του τέκνου του.

Η εν λόγω υπόθεση δεν θα ήταν παρά άλλο ένα επεισόδιο κιτρινισμού ασυνείδητων “δημοσιογράφων”, που δυστυχώς πλέον δεν μας ξαφνιάζει στην εποχή των περίφημων fake news. Ωστόσο, όργανο και πηγή του κιτρινισμού υπήρξε εν ενεργεία ιατροδικαστής, ο οποίος έσπευσε στις τηλεοπτικές κάμερες να “γνωματεύσει” και να διασπείρει τον λίβελο περί δήθεν “σεξουαλικής κακοποίησης”. Για του λόγου το αληθές, σας επισημαίνω βίντεο (με ημερομηνία 17/2/2020, ώρα 13:17, τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1, tinyurl.com/w8oe86z) στο οποίο ο ιατροδικαστής, δηλώνει ρητά: “Σωτήρης Μπουζιάνης, είμαι ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών... Μετά τον νεκροτομικό έλεγχο, προέκυψ[αν] παρά φύση στοιχεία κακοποίησης, σεξουαλικής κακοποίησης... Τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα και για τη μέχρι τώρα εμπειρία μας, είναι πρωτοφανής (υπόθεση)”.

Όπως εν τέλει αποδείχτηκε, το βρέφος έπασχε από μικροκεφαλία προκαλούσα επιληπτικές κρίσεις και του χορηγείτο φαρμακευτικό σκεύασμα με υποκλυσμό. Οι γονείς του βρέφους, που είχαν θέσει εαυτούς εξαρχής στη διάθεση των αρχών, αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι στις 18/2/2020.

Είναι περιττό να θυμίσουμε ότι καθήκον της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας είναι να παρέχει στις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές εκείνα τα ιατρικά πορίσματα που είναι απαραίτητα προκειμένου, συνεκτιμώμενα με το συλλεγέν αποδεικτικό υλικό, να οδηγήσουν στον σχηματισμό ασφαλούς δικανικής κρίσης για την εκάστοτε επίδικη υπόθεση. Η κρίση αυτή είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών. Η Ιατροδικαστική Υπηρεσία δεν είναι διάδικος προκειμένου να εκφράζει δημόσια την μία ή την άλλη κρίση: η επίμαχη δήλωση του ως άνω ιατροδικαστή φαλκιδεύει το κύρος της Υπηρεσίας και υπονομεύει την αποδεικτική αξία των δημόσιων ιατροδικαστικών πορισμάτων στα μάτια των πολιτών που προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με το άρθρο 9β του ν. 3772/2009 (όπως αυτό προστέθηκε με το άρθρο 7 του ν. 4198/2013): “Στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνιστάται «πειθαρχικό συμβούλιο ιατροδικαστών», το οποίο έχει αρμοδιότητα για κάθε θέμα που αφορά την πειθαρχική κατάσταση των ιατροδικαστών.”

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 3772/2009: “Ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, οι προϊστάμενοι των Περιφερειακών Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών και οι προϊστάμενοι των Τοπικών Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών έχουν τις αρμοδιότητες των προϊσταμένων Γενικών Διευθύνσεων, Διευθύνσεων και Τμημάτων αντιστοίχως και τις πάσης φύσεως αρμοδιότητες που προσήκουν στους λοιπούς υπαλλήλους που ασκούν τα καθήκοντα αυτά, όπως αρμοδιότητες πειθαρχικού χαρακτήρα, σύνταξης εκθέσεων αξιολόγησης των ιατροδικαστών και του λοιπού προσωπικού της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας”.

Ανεξαρτήτως της επιθυμίας των γονέων να διεκδικήσουν στα αστικά ή/και στα ποινικά δικαστήρια την ηθική τους δικαίωση για τον ψυχολογικό βιασμό που υπέστησαν μετά τον χαμό του τέκνου τους, καθήκον σας, κύριε Προϊστάμενε, είναι να περιφρουρήσετε το γόητρο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας και μαζί το κύρος της Δικαιοσύνης, προβαίνοντας σε όλες τις κατά νόμο απαιτούμενες ενέργειες. Είμαι βέβαιος ότι θα το πράξετε.

Με εκτίμηση,

Θανάσης Ι. Καμπαγιάννης,

μέλος ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

 
   
   
   
   
18 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Παρέμβαση της Εναλλακτικής για τον νέο νόμο για το προσφυγικό (ν.4636/2019) - Δελτίο Τύπου εργαζόμενων στην Υπηρεσία Ασύλου


Με την ψήφιση του νέου νόμου για το προσφυγικό (Ν. 4636/2019), όλοι οι δικηγόροι που ασχολούμαστε με την προστασία των αιτούντων διεθνή προστασία, θεωρήσαμε ότι αρχίζει μία ακόμα πιο ζοφερή περίοδος για τους αιτούντες, στα νησιά και στην ενδοχώρα:

Γραφειοκρατικοποίηση με στόχο την έξοδο από τη διαδικασία του ασύλου χιλιάδων προσφύγων για τυπικούς λόγους, σύντμηση προθεσμιών, λόγοι και άρθρα περί συνεχούς συμμόρφωσης, κράτησης και απελάσεις, στην ουσία άρνηση σοβαρής προστασίας των αιτούντων διεθνή προστασία. Οποιοσδήποτε, για παράδειγμα, διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες στη Μόρια ή οπουδήποτε αλλού μπορεί να κριθεί ότι παραβαίνει το καθήκον συνεργασίας με τις ελληνικές αρχές και για το λόγο αυτό να διακοπεί το αίτημα εξέτασης διεθνούς προστασίας, γεγονός που ήδη συμβαίνει στη Μόρια. Οι διατάξεις περί συμμόρφωσης επηρεάζουν και τους ανηλίκους, οι οποίοι λόγω ελλείψεων δομών ανηλίκων, βρίσκονται εκτεθειμένοι σε επικίνδυνες συνθήκες ή υπό κράτηση.

Ως δικηγόροι εμποδιζόμαστε στη συνδρομή των εντολέων μας, αιτούντων διεθνή προστασία, καθώς απαιτείται η αναδρομική προσκόμιση εξουσιοδοτήσεων βεβαιωμένων από το ΚΕΠ ως προς το γνήσιο της υπογραφής, αμφισβητώντας με αυτόν τον τρόπο την αξιοπιστία των ίδιων των δικηγόρων.

Αναβολή ως προς την εξέταση του αιτήματος διεθνούς προστασίας δεν χορηγείται πια ως προς το όνομα του δικηγόρου, με αποτέλεσμα ο αιτών να στερείται το δικηγόρο της επιλογής του σε περίπτωση που κωλύεται λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων (παράσταση σε δικαστήριο ή άλλη εξέταση προσφυγής).

Παράλληλα απαιτούνται νομικές γνώσεις προκειμένου οι αιτούντες να μπορέσουν να καταθέσουν προσφυγή κατά απορριπτικής απόφασης, ανάλυση συγκεκριμένων λόγων προσφυγής στο δικόγραφο της προσφυγής, χωρίς όμως παράλληλα επαρκή νομική βοήθεια από το αντίστοιχο Μητρώο Δικηγόρων της Υπηρεσίας Ασύλου, με ό,τι ζητήματα έχει αυτή ως προς την αμοιβή των συναδέλφων.

Οι συνθήκες στη Μόρια και σε όλα τα νησιά, οι ολοένα και χειρότερες συνθήκες στα Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου αναδεικνύουν την σοβαρότητα του θέματος και την επείγουσα ανάληψη πρωτοβουλιών από τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των προσφύγων και εν γένει τον δημοκρατικό κόσμο.

Μετά τις σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των προσφύγων κατά την εξέταση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, την έκθεση τους σε συνθήκες ιδιαίτερα επικίνδυνες για την ζωή και την ασφάλειά τους, η πολιτική που βασίζεται σε μία ρατσιστική ρητορική έρχεται να επεκταθεί και στους επί πολλά έτη συνταξιούχους μετανάστες κατά την χορήγηση της σύνταξης με μείωση αυτής λόγω της ιδιότητάς τους ως μεταναστών.

Επισυνάπτουμε και το δελτίο τύπου των εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου (Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου) που αναδεικνύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι κατά την εφαρμογή του νέου νόμου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από 01/01/2020 η Υπηρεσία Ασύλου (ΥΑ) ξεκίνησε να εφαρμόζει το νέο νόμο σχετικά με την διαδικασία χορήγησης διεθνούς προστασίας στους αιτούντες και στις αιτούσες άσυλο. Ο νόμος 4636/2019, ο οποίος ψηφίστηκε την 01/11/2019, έπειτα από ελάχιστο χρόνο δημόσιας διαβούλευσης (μόλις τέσσερις εργάσιμες ημέρες), καταπατά θεμελιώδη δικαιώματα των αιτούντων/αιτουσών άσυλο και προγραμματισμένα περιορίζει δραματικά τόσο τη δυνατότητα εξασφάλισης ομαλών συνθηκών εξέτασης των αιτημάτων ασύλου όσο και τη διασφάλιση του ίδιου του δικαιώματος για διεθνή προστασία. Όπως έχει ήδη επισημανθεί από τον Συνήγορο του Πολίτη, πολλές διατάξεις του κινούνται οριακά ή και εκτός του Ενωσιακού πλαισίου, με κίνδυνο έκδοσης σωρείας παράνομων διοικητικών πράξεων. Επίσης, προβλέπει συντομότερες προθεσμίες εξέτασης, χωρίς αυτό να είναι αντικειμενικά εφικτό, δεδομένης της υφιστάμενης δομής και οργάνωσης της ΥΑ και εμπλέκει τις αρμοδιότητες πολιτικού και αστυνομικού προσωπικού, δίνοντας στο μεν πρώτο την δυνατότητα να εκδίδει αποφάσεις επιστροφής, στο δε δεύτερο την δυνατότητα να εξετάζει αιτούντες /σες διεθνή προστασία –απόφαση που μας γυρνάει πίσω προ συστάσεως της Υπηρεσίας Ασύλου, όταν οι αιτήσεις ασύλου ήταν στην δικαιοδοσία των αρμόδιων υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ.. Σημειωτέον, με την αναδρομική εφαρμογή του ν.4636/2019, υπό την πίεση της ηγεσίας, και χωρίς να προβλέπεται σχετική αναδρομική ισχύς του ούτε μεταβατικές διατάξεις, μετατίθεται η επίλυση των προβλημάτων ερμηνείας στους/ις υπαλλήλους της Υπηρεσίας Ασύλου, ενώ κανονικά αποτελεί έργο του νομοθέτη.

Με τις νέες αλλαγές και κυρίως με την παύση χορήγησης ΑΜΚΑ, οι αιτούντες/αιτούσες άσυλο αντιμετωπίζουν σοβαρούς περιορισμούς στην πρόσβαση τους στο σύστημα υγείας, στην εκπαίδευση, στην αγορά εργασίας και, συνεπώς, δημιουργούνται εμπόδια ως προς τη συνολικότερη ένταξη τους στην ελληνική κοινωνία. Επιπρόσθετα, εισάγεται η συστηματική και πέραν του 18μηνου κράτηση των αιτούντων/σων άσυλο, ακόμα και για όσους/ες ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, διάταξη η οποία σε συνδυασμό με τα νέα κλειστά κέντρα κράτησης, δυσχεραίνει περαιτέρω τις ήδη τραγικές συνθήκες διαβίωσης των δεκάδων χιλιάδων που βρίσκονται στα ΚΥΤ των νησιών. Ο Ν. 4636/2019 θέτει επιπλέον εμπόδια στην πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου και στην εν τοις πράγμασι παροχή δωρεάν νομικής συνδρομής, κατά παράβαση των διεθνών προτύπων για την πρόσβαση στα ένδικα μέσα, ενώ οποιαδήποτε αδυναμία συμμόρφωσης των αιτούντων/σών στις απαιτήσεις του, οδηγεί αυτόματα σε στέρηση δικαιωμάτων.

Η νέα νομοθεσία δεν έχει σκοπό να επιταχύνει τη διαδικασία ασύλου, πολλώ δε μάλλον να διασφαλίσει μία πιο αποτελεσματική και δίκαιη διαδικασία από την ήδη υπάρχουσα· εντούτοις εισάγει έναν τιμωρητικό χαρακτήρα που θέτει εκτός διαδικασιών ασύλου ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Η Υπηρεσία Ασύλου, ως αρμόδια να εφαρμόσει σε πρώτο βαθμό το Ν.4636/2019, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα σοβαρά προβλήματα διοίκησης και υποστελέχωσης προσωπικού, ενώ από το 2014 προσλαμβάνει συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, οι οποίοι μάλιστα αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων της (περίπου 600 εργαζόμενοι πανελλαδικά σε σύνολο περίπου 900). Οι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου εργάζονται σε καθεστώς επισφάλειας, υφίστανται διακριτική μεταχείριση σε πολλά επίπεδα σε σχέση με το υπόλοιπο μόνιμο προσωπικό και έχουν βιώσει κατ’ επανάληψη πολύμηνες καθυστερήσεις στη μισθοδοσία τους. Ελλείψεις σε προσωπικό αντιμετωπίζει και η ΥΠΥΤ, τα ιατρικά κλιμάκια, τα κλιμάκια ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και οι υπηρεσίες διερμηνείας σε όλα τα πλαίσια, τα οποία είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση μιας δίκαιης εξέτασης.

Οι στόχοι που έχουν τεθεί με την εν λόγω μεταρρύθμιση, όπως η βελτίωση και η απλοποίηση της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, είναι μη ρεαλιστικοί, καθότι ο Ν. 4636/2019 περιέχει ασαφείς και πολύπλοκες διατάξεις που έχουν προκαλέσει ερμηνευτικά ζητήματα, έχουν δημιουργήσει πρόσθετο διοικητικό και γραφειοκρατικό βάρος, και, σε συνδυασμό με την έλλειψη κατάλληλης υποστήριξης και σχεδιασμού σε κεντρικό επίπεδο, οδηγούν μαθηματικά σε περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου θέτει σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσο το συγκεκριμένο νομοθέτημα είναι εναρμονισμένο με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ έχουμε προσπαθήσει επανειλημμένα από την ανάληψη καθηκόντων της νέας κυβέρνησης (Ιούλιος του 2019) να θέσουμε τους προβληματισμούς μας σε συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό, χωρίς έχει υπάρξει ανταπόκριση.

Το Σωματείο μας στέκεται απέναντι σε κάθε παραβίαση που θίγει τα δικαιώματα αιτούντων/σών άσυλο και δικαιούχων διεθνούς προστασίας, διεκδικώντας συγχρόνως δίκαιους και ισότιμους όρους εργασίας για όλους τους/ις εργαζόμενους.

 
   
   
   
   
7 Ιανουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Όχι στην ποινικοποίηση του κινήματος κατά των πλειστηριασμών


Την Τετάρτη 8 Ιανουαριου, δικάζονται ενώπιον του Ι' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών στην Ευελπίδων, διαδηλωτές που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών στις 7/3/2018. Συγκεκριμένα, δικάζονται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Αντώνης Μαυρομμάτης, ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος και ο Ηλίας Παπαδόπουλος για αδικήματα όπως: διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα διατάραξης οικιακής ειρήνης, εξύβριση, απειλή και επικίνδυνες σωματικές βλάβες κατά αστυνομικών.

Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών αναπτύχθηκε ως απάντηση στις αρπακτικές διαθέσεις των τραπεζών κατά της πρώτης κατοικίας, η προστασία της οποίας έχει πλέον περιοριστεί δραματικά και βαίνει προς την πλήρη κατάργηση. Οι μέχρι σήμερα μαζικές κινητοποιήσεις έχουν αποτρέψει την καταστροφή εκατοντάδων συμπολιτών μας και έχουν πλατιά συμπαράσταση. Για το λόγο αυτό, οι μηχανισμοί κρατικής καταστολής στήνουν διώξεις με αστεία κατηγορητήρια (“εξύβριση” κατά αστυνομικών με συνθήματα, “επικίνδυνες σωματικές βλάβες” αστυνομικών που απωθούσαν διαδηλωτές, κοκ), σε μια επιχείρηση τρομοκράτησης του κινήματος εν όψει και της οριστικής κατάργησης του πλαισίου προστασίας της πρώτης κατοικίας και εκκίνησης μαζικών πλειστηριασμών.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους δικαζόμενους αγωνιστές και καλούμε σε συμμετοχή στην κινητοποίηση που έχει εξαγγελθεί για την Τετάρτη 8/11, 10:30πμ στην Ευελπίδων (η δίκη θα διεξαχθεί στο κτίριο 12, αίθουσα 4).