8 Απριλίου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα - Φεβρουάριος 2008

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





13 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Μαζικός ανυποχώρητος αγώνας στα χέρια μας (κάλεσμα στη γ.σ. της 14/2)


Εν μέσω της αποφοράς των σκανδάλων που φέρνουν στην επιφάνεια τη σχέση συναλλαγής των πολιτικών εκπροσώπων με επιχειρηματικούς ομίλους, η κυβέρνηση της ΝΔ προωθεί με αμείωτη ταχύτητα τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις (ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα) προσπαθώντας να εξασφαλίσει την παραμονή της στην εξουσία, υποσχόμενη μεγιστοποίηση των κερδών στους κυρίαρχους ομίλους που την στηρίζουν. Γι' αυτό και δεν αναβάλει για μετά τις εκλογές του ΔΣΑ την προώθηση του ασφαλιστικού, για να δώσει μια ανάσα στους δεξιούς υποψηφίους (Παξινό & Ζαφειρόπουλο), οι οποίοι, διαγκωνίζονται για τη στήριξη του κυβερνητικού μηχανισμού ορκιζόμενοι στην ανεξαρτησία τους από τη ΝΔ. Και οι δύο βέβαια, συμμετέχουν στον κυβερνητικό διάλογο για τη μέθοδο της ληστείας του Ταμείου Νομικών, συμφωνούν για τα ομαδικά συμβόλαια ιδιωτικής ασφάλισης των δικηγόρων και «εύχονται» να... καθυστερήσει η μείωση των συντάξεων.

Παράλληλα, η αντι(;)πολίτευση του ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να λύσει την αντίφαση που δημιουργεί η συμφωνία της με το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής και η αδυναμία της για το λόγο αυτό, να ενσωματώσει, την κοινωνική δυσαρέσκεια και να επανακάμψει στην κυβερνητική εξουσία. Αντίφαση η οποία αντανακλάται και στους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ (Κανελλόπουλος, Βερβεσός) στο ΔΣΑ, οι οποίοι προσπαθούν να μην καταλάβουμε ότι συμφωνούν. Έτσι, ο μεν Κανελλόπουλος μας διαμηνύει να μην αγχωνόμαστε, διότι η λύση του ασφαλιστικού προβλήματος(;) είναι να αυξηθούν(!) οι εισφορές μας και να μετακυλήσουμε το κόστος στους πελάτες (προφανώς δεν έχει ακούσει για την κρίση που μαστίζει τους εργαζόμενους)!!! Ο δε Βερβεσός, αφού πρώτα έχει συμφωνήσει στην ομαδική ιδιωτική ασφάλιση, θυμίζει το γνωστό «μπακαλόγατο Ζήκο» όταν προτείνει «3% το λάδι + 8% το ξύδι = απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο»... αλλά «να κάνουμε μια αναλογιστική μελέτη για να δούμε τι θα γίνει μετά από 20 χρόνια»...

Η παράταξη του κ. Σχοινά που επισήμως υποστηρίζει ο Συνασπισμός, δεν στοχεύει στην ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής, αλλά στη διατήρηση των υπαρχόντων συσχετισμών στα πλαίσια μιας χωρίς αριστερό ριζοσπαστικό περιεχόμενο, συνδιαχείρισης του Συλλόγου, αλλά και του πολιτικού συστήματος εν γένει. Γι' αυτό και ο Σχοινάς, μέλος της επιτροπής του ΔΣΑ για την ιδιωτική μας ασφάλιση, ασκεί «υπεύθυνη» πολιτική, υποβάλλει προτάσεις δημιουργικής λογιστικής (όμοιες με του Βερβεσού) για τις οποίες ουδείς θα τον κατηγορήσει για «λαϊκισμό» και αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο του Προέδρου στην προσπάθεια αποφυγής κάθε αγωνιστικής κινητοποίησης.

Η παράταξη του ΚΚΕ στο ΔΣΑ, καταγγέλλει την αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης και συντάσσεται με κάποια από τα παραπάνω αιτήματα (όχι όμως με την καταβολή των εισφορών των μισθωτών από τους εργοδότες...). Ως παράταξη «μαχόμενων» δικηγόρων (αλήθεια, πόσοι μεγαλοδικηγόροι δεν είναι μαχόμενοι;) εξαντλείται σε ακίνδυνο για την κυβέρνηση αγωνιστικό βερμπαλισμό και προτείνει πρωτίστως την εκλογική της ενίσχυση, και δευτερευόντως ελεγχόμενες κυλιόμενες αποχές διαμαρτυρίας και όχι πραγματικής διεκδίκησης.

Η πρόσφατη συνέλευση ήταν αποκαλυπτική για όλους. Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ & ΣΥΝ, σε ενιαίο μπλοκ (μαζί τους και οι μεμονωμένοι Γαλετσέλης, Χατζημιχάλης και Αναλυτής), κραύγασαν την αγωνία τους μήπως και οι δικηγόροι αποφασίσουν αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Τόση παραφιλολογία για να μην πουν στην κυβέρνηση το στοιχειώδες: Δώστε πίσω τα κλεμμένα (δεκαετίες τώρα) και Δεν θα σας επιτρέψουμε να συνεχίσετε να μας κλέβετε το 10% του αποθεματικού του Τ.Ν., κάθε χρόνο!!! Αρνούνται να απαιτήσουν την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που μας οδηγούν σε υπέρογκες εισφορές για σύνταξη 400€ για τους μετά το 1993 ασφαλισμένους. Πολύ περισσότερο βέβαια αρνούνται να υποστηρίξουν την αύξηση των συντάξεων με μείωση των εισφορών, την σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς, την υποχρεωτική συνταξιοδότηση, την πληρωμή των εισφορών των μισθωτών συνεργατών από τους εργοδότες τους.

Γι' αυτό τρόμαξαν όταν ισοψήφισε με τη δική τους, η πρόταση της Εναλλακτικής Παρέμβασης, με το παραπάνω περιεχόμενο αιτημάτων και θέση για αποχή εβδομάδας με νέα συνέλευση και προσανατολισμό για διαρκή αγώνα με στόχο τη νίκη. Γι' αυτό και βιάστηκαν να διαλύσουν τη συνέλευση αρνούμενοι να προχωρήσουν σε καταμέτρηση. Θα τους επιτρέψουμε να το ξανακάνουν;

Πολλοί από εμάς έχουν ίσως αποδεχθεί ότι δεν θα πάρουν σύνταξη. Πόσοι αποδέχονται ότι θα αυξηθούν οι εισφορές που αναγκαστικά πληρώνουμε για... να μην πάρουμε σύνταξη;

Στην πραγματικότητα, αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι το ασφαλιστικό θα είναι η «μητέρα των μαχών» για την επόμενη περίοδο. Σε αυτό συγκλίνουν τόσο οι τοποθετήσεις της κυβέρνησης και του ΣΕΒ, όσο και οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ.

Η κεντρικότητα του θέματος αναδεικνύεται, επίσης, και από το γεγονός ότι ανάλογη θέση έχει και στην ταξική αντιπαράθεση σχεδόν σε όλες τις χώρες του αναπτυγμένου ή αναπτυσσόμενου καπιταλισμού, από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Βραζιλία ως τη Σουηδία, τη Ρωσία και τη Χιλή.

Σε μια περίοδο σκληρής λιτότητας και πρωτοφανούς συμπίεσης των εισοδημάτων των εργαζομένων, η νέα βουτιά στην εκμετάλλευση, επιχειρείται με τη μετατροπή των υπηρεσιών πρόνοιας σε αγορά πρόνοιας, μέσω της απευθείας υπαγωγής της ασφαλιστικής προστασίας στο κυνήγι του μέγιστου κέρδους των εταιριών.

Είναι φανερό ότι για μας η ασφάλιση είναι κοινωνικό και όχι οικονομικό ζήτημα και κριτήρια μας είναι τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας και όχι οι όροι της εμπορευματοποίησης τους από την αγορά.

Εξίσου σαφής είναι και η ανερχόμενη τάση των κοινωνικών αγώνων, όπως εκφράστηκε και στον απεργιακό σεισμό της 12ης Δεκέμβρη, που αναδεικνύει νέες αναβαθμισμένες δυνατότητες για νικηφόρους αγώνες, ικανούς να στιγματίσουν ή ακόμη και να καθορίσουν τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς.

Κανείς, και πολύ περισσότερο το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ, δεν θα δώσει τον αγώνα αυτόν για λογαριασμό μας. Αντίθετα, σε ενότητα και συντονισμό με τα υπόλοιπα τμήματα εργαζομένων που βρίσκονται σε κινηματικό αναβρασμό, μπορούμε να συγκροτήσουμε ένα ρεύμα λαϊκής αντιπολίτευσης, ικανό να αποκρούσει μέτρα, να πετύχει υλικές κατακτήσεις και να διαμορφώσει συνθήκες για μια συνολική αντεπίθεση. Έναν διαρκή πολιτικό και αγωνιστικό εκβιασμό του κινήματος των εργαζομένων και της ανεξάρτητης εργατικής πολιτικής, με σκοπό την ήττα της κυρίαρχης πολιτικής και την ανατροπή των συσχετισμών σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, από τη σκοπιά της πλήρους κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ.Α., ΠΕΜΠΤΗ 14/2, ΘΕΑΤΡΟ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ

 
   
   
   
   
6 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δικηγορικές εκλογές 2008: Όχι στον συνδικαλισμό της διαχείρισης - Ναι στη δικηγορία των δικαιωμάτων και του αγώνα


Στις συνήθεις συνθήκες κενού προγραμματικού συνδικαλιστικού λόγου, με πληθωρισμό υποψηφιοτήτων και φιλοδοξιών και στη σκιά της DVDλογίας διεξάγονται οι φετινές εκλογές του Δ.Σ.Α. Και θα ήταν ανώδυνο να μείνει κανείς στη γλαφυρή πλευρά των πραγμάτων εάν η βραδυφλεγής βόμβα του ασφαλιστικού δεν βρισκόταν όσο ποτέ άλλοτε πιο κοντά στην έκρηξη.

Σήμερα οι δικηγόροι ασφαλισμένοι μετά την 1/1/1993 (αυτοί που δουλεύουν με προοπτική την «πλήρη» σύνταξη των 450 ευρώ μετά από 37, ίσως και 39, χρόνια δικηγορίας) αγγίζουν το 50% του σώματος. Το 30% των δικηγόρων Αθηνών αδυνατούν σε μόνιμη η βάση να πληρώνουν τις εισφορές στο Τ.Ν. και βρίσκονται συνεχώς σε ρύθμιση, ενώ 2.000 δικηγόροι Αθηνών δεν παραδίδουν ασφαλιστικό βιβλιάριο κάθε χρόνο.

Η μακρόχρονη συνδικαλιστική αδράνεια του Δ.Σ.Α. μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 1992 - 1993, των οποίων οι κατακτήσεις δεν έμελλε φυσικά να είναι παντοτινές, για συγκρότηση και διεκδίκηση προγραμματικού λόγου για το ασφαλιστικό συναντιέται σήμερα με την ενοποίηση των ταμείων, πού η κυβέρνηση έχει επιλέξει ως πρώτο βήμα της «ασφαλιστικής μεταρρύθμισης». Ενοποίηση, δηλαδή κατάργηση της οικονομικής αυτοτέλειας, σοβαρό περιορισμό της αυτοδιοίκησης και άμεση αφαίρεση αποθεματικών σήμερα, μόνιμη απειλή για τους «κοινωνικούς πόρους» και τη διαχείριση των οικονομικών αύριο.

Κατά τα λοιπά, η κατάθεση των υποψηφιοτήτων στις 31/1/2008, παρά το έντονο παρασκήνιο που και αυτή τη φορά προηγήθηκε δεν επεφύλαξε τελικά κάποια έκπληξη.

Πληθωρισμός υποψηφιοτήτων και πάλι καθώς 11 πλήρεις συνδυασμοί και 2 συνδυασμοί χωρίς υποψήφιο πρόεδρο διεκδικούν ψήφο στις εκλογές του Δ.Σ.Α, οι οποίες θα γίνουν την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου (σύμφωνα με τον κώδικα περί δικηγόρων), δηλαδή στις 24/2/2008 καθώς και την επόμενη εργάσιμη ημέρα Δευτέρα 25/2/2008.

Ο σημερινός πρόεδρος κ. Δημήτρης Παξινός, προβάλλει ως φαβορί για να επανεκλεγεί, αφού η όποια δυσαρέσκεια του σώματος δεν φαίνεται να καρπώνεται από οποιονδήποτε επίδοξο αντίπαλό του. Η σιωπηρή αλλά σαφής «χρισμοδότηση» που εκδηλώθηκε έντονα από τη Ν.Δ. πριν λίγους μήνες προς τον κ. Μιχάλη Ζαφειρόπουλο, με προφανή σκοπό την στήριξη ενός περισσότερο κομματικού υποψήφιου, σε σχέση με τον απέιθαρχο Παξινό, είχε ως αποτέλεσμα να απελευθερώσει τον δεύτερο και να εγκλωβίσει τον πρώτο στο κομματικό ακροατήριο. Ωστόσο η χρισμοδότηση ανακόπηκε σταδιακά, καθώς οι προβλέψεις για το αποτέλεσμα αποτρέπουν τις ταυτίσεις. Το πάθημα του 2002 δεν έχει ξεχαστεί. Αψευδής μάρτυρας η στάση των συμβούλων της παράταξης Παξινού, εκ των οποίων δύο μόνο αποσκίρτησαν στον Μ. Ζαφειρόπουλο. Η εμμονή του τελευταίου στην διεκδίκηση της προεδρίας (στην οποία φέρεται να είχε συμφωνήσει με τον Δ. Παξινό το 2005 εν όψει της πρόθεσης του τελευταίου να μη θέσει ξανά υποψηφιότητα) μοιάζει περισσότερο κατοχύρωση της θέσης για το 2011, παρά αντιπαλότητα στον σημερινό πρόεδρο.

Οι υποψηφιότητες του δεξιού χώρου ολοκηρώνονται με αυτήν του κ. Τσούγκου, ενώ οι δικηγόροι του ΛΑ.Ο.Σ. δεν συγκρότησαν συνδυασμό, καθώς και  του εκ νέου υποψηφίου κ. Δ. Χατζημιχάλη.

Στην αντίπερα όχθη, η «Aλληλεγγύη Δικηγόρων» διερεύνησε την υποψηφιότητα προσώπου ευρύτερης αποδοχής με σκοπό τη νεκρανάσταση του λεγόμενου «δημοκρατικού χώρου» χωρίς επιτυχία, και μετά από αυτό αποφάσισε τη στήριξη του Δημήτρη Βερβεσσού που αναδείχθηκε και πάλι επίσημος υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αυτή τη φορά με περισσότερες φιλοδοξίες, αλλά και περισσότερους μπελάδες, αφού εκτός από τους συνήθεις αντάρτες  κ.κ. Χ. Αναλυτή και Π. Γαλετσέλη βλέπει και τον φιλόδοξο κ. Νικόλα Κανελλόπουλο να μετριάζει την κυριαρχία του στον πασοκικό χώρο.

Χωρίς αλλαγές, αλλά και χωρίς την ευρύτητα του πολιτικού φάσματος στον οποίο αναφέρεται μετέχει και ο κ. Θόδωρος Σχινάς, αφού ο όποιος ριζοσπαστισμός εκφράζεται από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει από παλιά εκπαραθυρωθεί από τον χώρο της παράταξης Ρουπακιώτη, του οποίου ο Θ. Σχινάς είναι διάδοχος.

Όλοι αυτοί επιθυμούν όχι να αντιπολιτευθούν, αλλά να διαχειρισθούν την ίδια πολιτική που μαζί με τον κ. Παξινό όλη την τριετία στήριξαν, με ελάχιστες και δευτερεύουσες παραλλαγές. Χωρίς όραμα, χωρίς προοπτική, χωρίς άποψη για τα μεγάλα ζητήματα της δικηγορίας. Η απουσία τους από τα μεγάλα ζητήματα της δικηγορίας (επέλαση ενάντια στα δικαιώματα, ασφαλιστικό, καθημερινά προβλήματα, κόστος δικηγορίας, δικηγόροι - συνεργάτες, κώδικας δικηγόρων) αλλά και η απουσία προγραμματικών διαφορών μεταξύ τους έχει φανεί όλη την τριετία που πέρασε και δεν διασκεδάζεται ούτε από πυροτεχνήματα, ούτε από αυτοσχεδιασμούς και προσωπικές αντιπαραθέσεις.

Το Κ.Κ.Ε. υποστηρίζει ξανά ως υποψήφιο πρόεδρο τον Μανώλη Κοκκινάκη, ενώ οι «Δικηγόροι σε κίνηση» συμμετέχουν, όπως και εμείς, με συνδυασμό χωρίς υποψήφιο πρόεδρο.

Όμως οι εκλογές από μόνες τους  δεν είναι σε θέση να λύσουν τα προβλήματα. Την επόμενη ημέρα, όταν την πλημμυρίδα των υποψηφιοτήτων και του ψηφοθηρικού βομβαρδισμού διαδεχθεί η άμπωτις της παθητικοποίησης και της ανάθεσης, και μάλιστα με τους ίδιους συσχετισμούς δυνάμεων στο Δ.Σ του Δ.Σ.Α, η δικηγορία θα βρίσκεται όπως και πριν αντιμέτωπη:

- Με την πολλαπλά επιχειρούμενη θεσμική και κοινωνική της απαξίωση, άμεσα ως αποτέλεσμα της έντασης του κρατικού και δικαστικού αυταρχισμού και έμμεσα ως αποτέλεσμα της καθημερινού περιορισμού των δικαιωμάτων και ελευθεριών τις οποίες έχουμε ταχθεί να υπερασπιζόμαστε, καθώς και την καλλιεργούμενη εικόνα του δικηγόρου ως αναγκαίου κακού σε δίκες και συναλλαγές.

- Με τη συνεχή εκτόξευση του κόστους της μαχόμενης δικηγορίας και των ασφαλιστικών εισφορών, τον κίνδυνο συρρίκνωσης των παροχών κοινωνικής ασφάλισης και τον εξανεμισμό του μερίσματος.

- Με την καθημερινή της εξόντωση, τις ατελείωτες μετακινήσεις στα απανταχού πλέον των Αθηνών δικαστήρια και υποθηκοφυλακεία, την εντατικοποίηση των ρυθμών εργασίας που εξαντλούν πιά τα χρονικά όρια της ημέρας.

- Με την άθλια προοπτική της σύνταξης των 450 ευρώ μετά από 37 χρόνια και την μετριότητα των ασφαλιστικών παροχών την ώρα που οι ετήσιες εισφορές των μαχόμενων δικηγόρων στα ταμεία περνούν τα 3.000 ευρώ.

- Και με τη συνδικαλιστική της εγκατάλειψη, καθώς ο καθένας μας βιώνει μόνος αυτήν την πραγματικότητα. Και δυστυχώς είναι πράγματι μόνος και ανυπεράσπιστος απέναντί της.

Τα προβλήματα αυτά είναι εκείνα που τοποθετούν τις πραγματικές διαχωριστικές γραμμές και στις εκλογές και όχι οι κομματικές (ή και παραγοντίστικες) αναμετρήσεις των υποψηφίων προέδρων. Δεν αναμετράται ο κ. Βερβεσσός με τον κ. Παξινό, τον κ. Σχινά, τον κ. Γαλετσέλη ή οποιονδήποτε άλλον. Αναμετράται από τη μία μεριά η συνολική αντίληψη και πρακτική για τη δικηγορία και την κοινωνία, την οποία όλες οι μεγάλες παρατάξεις του Δ.Σ.Α. από κοινού υπηρετούν.

Όραμά τους μία δικηγορία ελίτ, ακριβοπληρωμένη και με χρονόμετρα. Μία δικηγορία απρόσωπη, ανταγωνιστική, συντεχνιακή, «γιάπικη», «τηλεοπτική», υποταγμένη, στις δυνάμεις της αγοράς και στην κρατική και ιδιωτική αυθαιρεσία. Και παράλληλα μια δικηγορία της υποκρισίας, της μαύρης εκμετάλλευσης ασκουμένων και εμμίσθων συνεργατών, της συγκάλυψης των κοινωνικών διαφορών στους κόλπους της.

Όμως η τριετία που πέρασε δεν ανέδειξε μόνο τη ζοφερή πλευρά της δικηγορίας. Ανέδειξε ένα διακριτό και πολύμορφο ρεύμα μαχητικής αγωνιστικής δικηγορίας που αντιστάθηκε στην επέλαση της νομοθετικής, δικαστικής και αστυνομικής αυθαιρεσίας ενάντια στα δικαιώματα των πολιτών, αναζήτησε μορφές συνδικαλιστικής έκφρασης των δικηγόρων συνεργατών, νέων και ασκουμένων, συμμετείχε στις ευρύτερες κινητοποιήσεις της περιόδου για το Ταμείο Νομικών και απέδειξε τελικά στο σώμα ότι οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν έγιναν.

Όραμα δικό μας το «κρυμμένο» πρόσωπο της δικηγορίας που αγωνίζεται να αναδείξει την υπόστασή του. Η δικηγορία εκείνων που δεν είναι και δεν θέλουν να γίνουν «μεγαλοδικηγόροι», η δικηγορία των δικαιωμάτων,  της κοινωνικής αλληλεγγύης, της συλλογικής αντιμετώπισης, της αντίστασης και της ριζοσπαστικής συνδικαλιστικής αντίληψης και πρακτικής, της συνεργατικής προοπτικής, που αγωνίζεται και αγωνιά να αποκτήσει υπόσταση. Να γίνει πλειοψηφικό, καθώς αποτελεί τη συντριπτική πλειοψηφία του χώρου. Να χρωματίσει με τους δικούς του όρους το συνδικαλιστικό παιγνίδι. Να αποδεσμευθεί από όσους μιλούν εικονικά στο όνομά του. Να αναδείξει τη δική του πραγματική εκπροσώπηση.     

Οι δικηγόροι οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσουν την στάση τους στις εκλογές με κριτήρια όχι τις γνωριμίες ή κάποιες προσδοκίες εξυπηρετήσεων, αλλά τις απόψεις και κυρίως την ιστορία, τη στάση και την πρακτική κάθε παράταξης πριν τις εκλογές, στον ορίζοντα της επόμενης τριετίας. Οφείλουν να στηρίξουν εκείνες τις παρατάξεις (μακριά από εμάς η λογική της μονολιθικότητας) που μπορούν και θέλουν να αναδείξουν αυτό το πρόσωπο.

Με την πεποίθηση ότι η ιστορία μας έχει καταδείξει  ότι δεν εξαντλούμε τις παρεμβάσεις μας στις προεκλογικές περιόδους και ότι στο μέτρο των δυνάμεών μας βρεθήκαμε πάντοτε κοντά στα προβλήματα και συμβάλαμε με τις απόψεις, τις προτάσεις και τις πράξεις μας, συμμετέχουμε και σε αυτές τις εκλογές. Χωρίς υποψήφιο πρόεδρο για να εκφράσουμε και πάλι την αντίθεσή μας στον προεδροκεντρικό συνδικαλισμό. Ψηφίζουμε λευκό στην κάλπη του προέδρου.

 
   
   
   
   
6 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ο απολογισμός μας


Δεν μιλάμε μόνο με το πρόγραμμά μας. Μιλάμε και με τα πεπραγμένα μας. Ο απολογισμός μας, καθώς και πληθώρα κειμένων, αναλύσεων, εισηγήσεων και δημοσιευμάτων  που θα διαβάσετε και στην ιστοσελίδα μας, μαρτυρούν αδιάψευστα ότι η δραστηριότητά μας δεν εξαντλείται στις εκλογές.

Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ λοιπόν, την περασμένη τριετία μεταξύ άλλων:

Δημοσιοποίησε το ύψος και την προέλευση των εκλογικών της δαπανών, έφερε το θέμα στο Δ.Σ. και ζήτησε το ίδιο από τις άλλες παρατάξεις και υποψηφίους, όπως και τις προηγούμενες φορές είχε κάνει, με ελάχιστη ανταπόκριση.

Στήριξε τη λειτουργία της «Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δ.Σ.Α.», η οποία δραστηριοποιήθηκε σε όλο το επόμενο χρονικό διάστημα με ανακοινώσεις, επίκαιρες παρεμβάσεις σε ζητήματα παραβιάσεων δικαιωμάτων κορυφαίου ενδιαφέροντος: διοργάνωση εκδήλωσης με θέμα «Οχι άλλη δικαστική βαρβαρότητα στο βωμό της κάθαρσης» τον Μάρτιο 2005,  καταγγελίες για τις συνθήκες στις φυλακές, για τις κάμερες στους δρόμους, για το σκάνδαλο των υποκλοπών, για τις απαγωγές Πακιστανών, την αστυνομική καταστολή στις διαδηλώσεις, τις συλλήψεις των 49 φοιτητών διαδηλωτών, την επέμβαση των Μ.Α.Τ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων, την υποστήριξη των φοιτητών στα αστυνομικά σκάνδαλα της «ζαρντινιέρας» και των «πράσινων παπουτσιών»,  κ.α., έφερε δε όλα αυτά τα θέματα προς συζήτηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου.

Με εισηγήσεις στο Δ.Σ. (υπάρχουν και στην ιστοσελίδα μας, www.epda.gr), συμμετοχή και ομιλίες σε εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις και με κάθε πρόσφορο τρόπο κατήγγειλε και αντιπάλεψε σθεναρά την υποταγή στον εντεινόμενο διεθνώς αυταρχισμό, σε κάθε αντιδημοκρατικό νομοθέτημα και μεθόδευση, όπως το ευρωσύνταγμα, οι νόμοι για το ηλεκτρονικό φακέλλωμα, οι συνθήκες κράτησης και η σύγχρονη «ανακριτική» του Γκουαντανάμο κ.λπ.

• Συμμετείχε με τους ίδιους τρόπους στην αντίσταση ενάντια σε κάθε αυταρχική εκτροπή στην Ελλάδα, όπως οι κάμερες, ο νόμος για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, η αστυνομική βία και αυθαιρεσία, ο δικαστικός αυταρχισμός κλπ, καλώντας το Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. να εναντιωθεί.

Συνέβαλε στην αντίσταση του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. στον εκφυλισμό της δημόσιας ζωής με τις τηλεδίκες, την παραβίαση του δημοσιογραφικού απορρήτου, τη μετατροπή των δικηγόρων σε τηλεδικαστές, την απροκάλυπτη και πολύμορφη παραβίαση των προσωπικών δεδομένων κ.λπ.

Συνέβαλε με εμπεριστατωμένη εισήγηση, πρόταση και στάση στην απόφαση του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. για τον ορισμό κατωτάτων ορίων αποδοχών των δικηγόρων συνεργατών σε ποσοστό 75% επί της αμοιβής που προβλέπει ο ν. 1093/80  με 14 μισθούς και επιδόματα (κατώτερο σήμερα με επίδομα χρήσης Η/Υ 945 ευρώ) και ασκουμένων 600 ευρώ, άσχετα αν και αυτή η απόφαση αφέθηκε στην τύχη της από τους αρμόδιους.

Στήριξε τη δραστηριότητα και λειτουργία της «Πρωτοβουλίας για τη σύσταση σωματείου ασκουμένων και συνεργατών δικηγόρων» και συμμετείχε στις εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις της για τους έμμισθους συνεργάτες, το ασφαλιστικό κ.λπ.

• Υποστήριξε τη μόνη δυνατή λύση για το πρόβλημα των Κ.Ε.Σ. και την οδηγία 2005/36 που εξομοιώνει τα πτυχία των Νομικών Σχολών με τα πτυχία των λειτουργούντων με franchising Ι.Ε.Κ.: κατάργηση της άσκησης, εγγραφή των πτυχιούχων της ημεδαπής χωρίς εξετάσεις και καθιέρωση εξετάσεων για τους πτυχιούχους της αλλοδαπής.

Εξέφρασε με πολλούς τρόπους την έμπρακτη συμπαράστασή της σε σειρά πολιτικών κρατουμένων, διαδηλωτών, «συνήθων υπόπτων» κ.λπ.

Πρωτοστάτησε στην προσπάθεια για τη σύγκληση γενικής συνέλευσης για την οργάνωση κινητοποιήσεων ενάντια στη διάλυση του Ταμείου Νομικών.

Αντιστάθηκε στις προσπάθειες περαιτέρω αυταρχικής ρύθμισης του χώρου της δικαιοσύνης (νέος πτωχευτικός κώδικας -όπου κατόπιν εισήγησής μας αντέδρασε και ο Δικηγορικός Σύλλογος- τροποποίηση διατάξεων διοικητικής δικονομίας).

Έδωσε τη μάχη ενάντια στη Συνταγματική Αναθεώρηση του άρθρου 16 και όχι μόνον,  συμμετέχοντας σε όλες τις κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις.

Συμπαραστάθηκε στον σύλλογο υπαλλήλων προσωπικού του Δ.Σ.Α. και τις κινητοποιήσεις του για τα δίκαια αιτήματά του.

Πάλεψε στο μέτρο του δυνατού για τα καθημερινά προβλήματα (ενδεικτικά η προσπάθεια για βελτίωση συνθηκών λειτουργίας του αυτόφωρου) και παρενέβη σε σειρά συνδικαλιστικών ζητημάτων με εισηγήσεις και προτάσεις στο Δ.Σ, όπως οι δικηγορικές εταιρίες.

Μετείχε στην αντίσταση ενάντια στη Νέα Τάξη πραγμάτων με συμμετοχή στο αντιπολεμικό συνέδριο της Βηρυττού τον Νοέμβριο 2006 (μετείχαν οι Κ. Παπαδάκης και Γ. Ραχιώτης), με θέμα την καταγγελία και την αναζήτηση διεθνών νομικών κυρώσεων κατά του Ισραήλ για τον πόλεμο στον Λίβανο.

 
   
   
   
   
6 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Εκλογικές δαπάνες και δικηγορικός συνδικαλισμός


Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση σπαταλιέται άφθονο χρήμα σε φυλλάδια, αφίσσες, πάρτυ, βιογραφικά κ.λπ. Η υπέρβαση του μέτρου είναι όχι μόνο οικονομική, αλλά και συχνά ενοχλητική για την αξιοπρέπεια των συναδέλφων, με κορύφωση «τη μάχη της εισόδου του Δ.Σ.Α., στο διάδρομο της οποίας συνωστίζονται ομαδόν δεκάδες υποψήφιοι για να χαιρετίσουν τους προσερχόμενους ψηφοφόρους ελπίζοντας στην αύξηση της σταυροδοσίας τους από την υπενθύμιση της τελευταίας στιγμής.

Έχουμε καταγγείλει τη στάση αυτή που ποτέ δεν ακολουθήσαμε. Και έχουμε επανειλημμένα προκαλέσει συζήτηση στο Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. αφενός για να δημοσιοποιούνται οι εκλογικές δαπάνες των παρατάξεων και των υποψηφίων και αφετέρου για να εξασφαλιστούν με μέριμνα του Δ.Σ.Α. όροι αξιοπρεπούς και ισότιμης προβολής ώστε να αποφεύγεται η μετατροπή των εκλογών σε πασαρέλα αντί για διάλογο ουσίας για τα προβλήματα.

Δεν είχαμε ποτέ καμία ανταπόκριση. Στην πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. μετά τις προηγούμενες εκλογές, καταθέσαμε δια του συμβούλου μας Κ. Παπαδάκη το παρακάτω κείμενο, το οποίο και αναδημοσιεύουμε για λόγους προφανούς επικαιρότητας:

Όπως είχε πράξει και μετά τις εκλογές του 1999 και του 2002 χωρίς να βρεί μιμητή (βλ. αριθμ. πρωτ. 2821/ 22.3.1999 και 2996/27.3. 2002 αιτήσεις στο Δ.Σ.) η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας αισθάνεται την ηθική και συνδικαλιστική υποχρέωση να γνωστοποιήσει και πάλι στο δικηγορικό σώμα (συμβολικά μέσω του Δ.Σ. αλλά και άμεσα) το ύψος, την κατανομή και την προέλευση των εκλογικών της δαπανών.

Επειδή όπως γνωρίζετε το απελθόν Δ.Σ. για άλλη μία φορά απέφυγε να θέσει οποιουσδήποτε κανόνες στην προεκλογική περίοδο, με αποτέλεσμα την αποδέσμευση από κάθε νομικό και δεοντολογικό φραγμό της προεκλογικής συμπεριφοράς παρατάξεων, υποψηφίων προέδρων και υποψηφίων συμβούλων, πιστεύουμε ότι όλοι οι παραπάνω έχουν την ίδια υποχρέωση και ότι η άρνηση ή παράλειψη ανταπόκρισής τους, στην οποία ως τώρα μας έχουν συνηθίσει θα εκτιμηθεί δεόντως από το δικηγορικό σώμα.

Διότι και αυτές οι εκλογές ένα σημαντικό ερέθισμα συζήτησης που προκάλεσαν στους δικηγόρους (και όχι μόνο) ήταν το που βρίσκονται τόσα χρήματα και (ακόμη χειρότερα) το γιατί «επενδύονται».

Αναδείχθηκε ακόμη από την προεκλογική περίοδο ως επιτακτικό και άμεσο καθήκον του Δ.Σ. η αποτίμηση του επιπέδου της προεκλογικής εκστρατείας, του τρόπου με τον οποίον υποψήφιοι πολιτεύθηκαν και «επικοινώνησαν» με τους ψηφοφόρους και βέβαια την καθιερωμένη «πολιορκία του διαδρόμου», με σκοπό την άμεση θέσπιση κανόνων δεοντολογίας με κυρώσεις ως προς τον τρόπο διενέργειας του εκλογικού αγώνα που θα διαφυλάξουν την αξιοπρέπεια της εκλογικής διαδικασίας, την αξιοπιστία όσων ασχολούνται με τα κοινά απέναντι στο εκλογικό σώμα και τη διαφάνεια, ενώ ταυτόχρονα θα ενισχύσουν τη συμβολή του συνδικαλιστικού διαλόγου και του συνδικαλισμού αρχών αντί της προσωπικής προβολής.

Η συζήτηση αυτή πρέπει να γίνει το νωρίτερο δυνατό, τώρα και μακρυά από συγκυρίες νέας προεκλογικής περιόδου.

Διαφορετικά και πάλι το Δ.Σ. αναλαμβάνει απόλυτα την ευθύνη της νομιμοποίησης της μετατροπής των εκλογών σε πασαρέλα υποψηφίων που σήμερα με το χρήμα, αύριο (ιδίως στο «ενιαίο ψηφοδέλτιο») και με την προβολή των Μ.Μ.Ε., και των εκδοτών του χώρου θα υποκαταστήσουν τον προγραμματικό λόγο με τις δεξιώσεις και τις αποστολές βιογραφικών και λοιπών εντύπων με αποτέλεσμα την αλλοτρίωση του δικηγορικού συνδικαλισμού, με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και την εκπροσώπηση του θεσμικού εκφραστή των δικαιωμάτων της.

Το κόστος των δαπανών καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από εισφορές μελών,  πωλήσεις προσκλήσεων για το πάρτυ και από κυκλοφορία κουπονιών οικονομικής ενίσχυσης σε μέλη και φίλους της παράταξης καθώς και άλλους συναδέλφους. Η αφισσοκόλληση και η διανομή των εντύπων μας κατά κανόνα έγιναν από εμάς τους ίδιους. Ανώτατο όριο οικονομικής βοήθειας είχε ορισθεί για τα μέλη και φίλους το ποσό των 150 ευρώ. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους μας βοήθησαν.

Τέλος είναι γνωστό ότι οι υποψήφιοι της «Εναλλακτικής Παρέμβασης» δεν διενεργούν ατομικές εκλογικές εκστρατείες και κατά συνέπεια δεν υφίστανται αντίστοιχες δαπάνες προς δημοσιοποίηση.

Και επειδή στις εκλογές αυτές περίσσεψε και η οικονομική στήριξη, εκτός από την εκλογική που μας επιφυλάχθηκε από το σώμα, αισθανθήκαμε υποχρέωσή μας ένα μέρος του πλεονάσματός μας να διατεθεί για την έκδοση των επομένων φύλλων της εφημερίδας μας και ένα ακόμη μεγαλύτερο (1.500 ευρώ) να το διαθέσουμε στο «Ταμείο Περίθαλψης Δ.Σ.Α.» (αριθμός παραστατικού 2003/10.3.2005) ενεργώντας σύμφωνα με την εικαζόμενη βούληση των εκατοντάδων συναδέλφων από τους οποίους προέρχεται και να σας θυμίσουμε με την ευκαιρία ότι το Ταμείο αυτό, του οποίου η κοινωνική χρησιμότητα είναι αυτονόητη, αξίζει τον κόπο αντί να φυτοζωεί και να αναμένει τη φιλοτιμία των συνδικαλιστών (και οφείλουμε να πούμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που έχουν  προβεί σε ανάλογες δωρεές), να έχει σταθερά έσοδα από τον προϋπολογισμό του Δ.Σ.Α, του οποίου το πλεόνασμα προπαγάνδιζαν χιλιάδες έντυπα τις μέρες αυτές.

 
   
   
   
   
6 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Όχι στο συνδικαλισμό της καρέκλας


Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας για μια ακόμα φορά συμμετέχει στις εκλογές του ΔΣΑ με στόχο να ενδυναμωθεί η φωνή των ασθενέστερων τμημάτων της δικηγορίας, η φωνή της υπεράσπισης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Είναι ήδη η μακροβιότερη παράταξη στο δικηγορικό συνδικαλισμό αφού συνεχώς από το 1990 εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο.

Ως γνωστόν η Εναλλακτική Παρέμβαση προσπάθησε όλα αυτά τα χρόνια να εκφράσει μια άλλη φωνή όχι μόνο ως περιεχόμενο, αλλά και ως μορφή παρέμβασης. Γιατί κατά τη γνώμη μας και η μορφή αλληλοεπηρεάζεται με το περιεχόμενο. Ετσι, η Εναλλακτική σε αντίθεση με όλες τις άλλες παρατάξεις του Δ.Σ. συνεδριάζει σε τακτική βάση στο Δ.Σ.Α. (κάθε δεύτερη Τετάρτη), συμμετέχει στις εκλογές χωρίς υποψήφιο Πρόεδρο εκφράζοντας έτσι την αντίθεσή της στον προεδροκεντρικό συνδικαλισμό και στις υπερεξουσίες που αποδίδει ο Κώδικας περί Δικηγόρων στον Πρόεδρο, και εναλλάσσει κάθε χρόνο τους συμβούλους της. Ξέρουμε βέβαια ότι οι μορφές εκπροσώπησης και η εκπροσώπηση γενικά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν (τη ριζοσπαστική στρατηγική που αποτυπώνεται στο πρόγραμμά μας και την τακτική που διαμορφώνουμε στις ολομέλειες μας). Είδαμε δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια ότι απόπειρες μίμησης των μορφών εκπροσώπησης με άλλο περιεχόμενο οδήγησαν άλλες παρατάξεις στην ανάδειξη παραγόντων που εν συνεχεία φυλλορρόησαν προς τις παρατάξεις του κυρίαρχου δικηγορικού συνδικαλισμού.

Την παράταξη απασχόλησε για μια ακόμα φορά το ζήτημα της ανανέωσης στην εκπροσώπηση, κατόπιν αιτήματος των συναδέλφων που έχουν εκπροσωπήσει πολλές φορές την παράταξη στο Δ.Σ. K. Παπαδάκη (που έθεσε το ζήτημα της μη συμμετοχής του στο ψηφοδέλτιο και εγγράφως) και Δ. Σαραφιανού. Η άποψη αυτή δεν έγινε δεκτή από την παράταξη, καθώς από το σύνολό της θεωρήθηκε κρίσιμη η συμμετοχή τους για την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της παράταξης σε μια κρίσιμη στιγμή (που παίζονται κιόλας οι συσχετισμοί μέσα στο Σύλλογο).

Για την παράταξή μας η εκπροσώπηση δεν είναι ζήτημα προσώπων, αλλά έκφρασης συγκεκριμένης πολιτικής και συνδικαλιστικής κατεύθυνσης.

Επιμένουμε πάντα στο δρόμο της συλλογικότητας, του συνδικαλισμού του αγώνα και όχι του συνδικαλισμού της καρέκλας.

 
   
   
   
   
4 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δήλωση κατάρτισης συνδυασμού


Π Ρ Ο Σ

Τον κ. Πρόεδρο και το Δ.Σ του Δ.Σ.Α.

ΔΗΛΩΣΗ  ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ  ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ

Σας γνωστοποιούμε ότι κατά τις προσεχείς αρχαιρεσίες της 24/2/2008 - 25/2/2008 για την ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου του Δ.Σ.Α. θα συμμετάσχει, χωρίς υποψήφιο πρόεδρο, ο συνδυασμός με την επωνυμία "ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ", αποτελούμενος από τους παρακάτω κατ'αλφαβητική σειρά αναγραφομένους υποψηφίους συμβούλους:

•1)      Ασπρογέρακα-Γρίβα Αγγελική (Τζέλα) του Αλεξάνδρου

•2)      Ευσταθίου Μαρία του Ιωάννη

•3)      Θεοδοσίου Σαράντης του Ιωάννη,

•4)      Θεοδωρίδης Αθανάσιος του Γεωργίου

•5)      Κανδηλιώτη Κωστούλα του Κωνσταντίνου

•6)      Κουμπούρας Γεώργιος του Νικολάου

•7)      Κουνιάκη Ευγενία του Αριστείδη

•8)      Κωνσταντινίδου Ασπασία του Νικολάου

•9)      Λεγάκη Αντωνία του Δημητρίου

•10)  Λιόκουρας Μιχαήλ του Γεωργίου-Μηνά

•11)  Μήλιου Ζωή του Κωνσταντίνου

•12)  Μπελαντής Δημήτριος του Γρηγορίου

•13)  Μπρέκη Παρασκευή (Εύα) του Νικήτα,

•14)  Μυλωνάκη Ευαγγελία του Κωνσταντίνου

•15)  Παλαιολόγος Παλαιολόγος του Παναγιώτη

•16)  Παπαδάκης Κωνσταντίνος του Αλεξάνδρου

•17)  Παπαπαντολέων Κλειώ του Κωνσταντίνου

•18)  Σαραφιανός Δημήτριος του Παναγιώτη

•19)  Σεραφείμ Αγγελική του Ελευθερίου

•20)  Σταυρόπουλος Νικόλαος του Δημητρίου

•21)  Συμεωνίδης Θεόδωρος του Σωκράτη

•22)  Τσούτσουβας Γεώργιος του Δημητρίου

•23)  Φλωροπούλου Ηλέκτρα-Σία του Παντελή

•24)  Χαρλαύτης Αιμίλιος του Περικλή